krasnoludek10 pisze: 25 wrz 2024, o 16:11
Która definicja wymiaru topologicznego jest bardziej poprawna
Wszystkie trzy są poprawne (i są równie poprawne), ale dla danej przestrzeni topologicznej
\(\displaystyle{ X}\) można rozważać jej mały wymiar indukcyjny
\(\displaystyle{ ind\left( X\right) }\), można też rozważać jej duży wymiar indukcyjny
\(\displaystyle{ Ind \left( X\right) }\), jak i można rozważać jej wymiar pokryciowy
\(\displaystyle{ dim\left( X\right); }\) a w przypadku przestrzeni metrycznych ośrodkowych te wymiary pokrywają się, tzn. jeśli
\(\displaystyle{ X}\) jest przestrzenią metryczną ośrodkową, to
\(\displaystyle{ dim\left( X\right)=ind\left( X\right)=Ind\left( X\right).}\)
A najprostsza (moim zdaniem) jest ta definicja wymiaru związana z rozdzielaniem przestrzeni (to jest chyba wymiar
\(\displaystyle{ ind}\)):
Płaszczyzna ma wymiar równy dwa, gdyż: żaden zbiór skończony (zbiór zero-wymiarowy), ani zbiór liczb wymiernych (zbiór zero-wymiarowy) jej nie rozdzieli, ale (na mocy twierdzenia Jordana) krzywa zamknięta (jednowymiarowa, a więc jej wymiar jest równy
\(\displaystyle{ 1=2-1}\)) dzieli ją na dwie części będąc ich wspólnym brzegiem. Prosta (i odcinek) ma wymiar równy
\(\displaystyle{ 1}\), bo punkt (formalnie: zbiór jednopunktowy złożony z tego punktu, który jest zero-wymiarowy, a więc ma wymiar
\(\displaystyle{ 0=1-1}\)), dzieli ją na dwie półproste. Okrąg ma wymiar równy
\(\displaystyle{ 1}\), bo dwa punkty (formalnie: zbiór dwuelementowy złożony z takich dwóch punktów) dzieli go na dwa łuki (np. możemy wziąć przeciwległe punkty okręgu i otrzymać podział okręgu na dwa półokręgi), a zbiór dwuelementowy (a nawet dowolny niepusty zbiór skończony) ma wymiar równy
\(\displaystyle{ 0}\), czyli ma wymiar
\(\displaystyle{ 0=1-1}\). Podobną własność ma dowolna elipsa. Sfera ma wymiar równy
\(\displaystyle{ 2,}\) bo jej okrąg wielki (mający wymiar
\(\displaystyle{ 1=2-1}\)) dzieli ją na dwie połowy (a żaden zbiór skończony, ani zbiór liczb wymiernych jej nie rozdzieli). Przestrzeń trójwymiarowa
\(\displaystyle{ \RR^3}\) ma wymiar równy
\(\displaystyle{ 3}\), bo do rozdzielenia jej dwóch punktów potrzebna jest powierzchnia (żadna krzywa jednowymiarowa jej nie rozdzieli) mająca wymiar równy
\(\displaystyle{ 2=3-1}\); no i torus ma wymiar równy
\(\displaystyle{ 3}\), bo żadna krzywa jednowymiarowa leżąca na nim go nie rozdzieli na dwie części, potrzebna jest tutaj dwuwymiarowa płaszczyzna tnąca (jeśli oś obrotu torusa jest osią
\(\displaystyle{ Z}\), i leży on 'dookoła' płaszczyzny
\(\displaystyle{ XY}\), to można przykładowo przeciąć ten torus płaszczyzną prostopadłą do osi
\(\displaystyle{ Z}\) dzieląca go na dwie połowy), a więc torus ma wymiar
\(\displaystyle{ 3=2+1}\).
