Niech \(\displaystyle{ x}\) będzie dowolną liczbą rzeczywistą i niech \(\displaystyle{ <x> = \min( \{x \} , \{1-x \})}\). Udowodnić, że jeśli \(\displaystyle{ x}\) jest liczbą niewymierną, i \(\displaystyle{ \alpha >0}\), to istnieje liczba całkowita dodatnia \(\displaystyle{ n}\) taka, że \(\displaystyle{ <n^2x> \ < \alpha}\).
gdzie \(\displaystyle{ \{ x \}}\) jest częścią ułamkową liczby \(\displaystyle{ x}\).
Minimum
- mol_ksiazkowy
- Użytkownik

- Posty: 13537
- Rejestracja: 9 maja 2006, o 12:35
- Płeć: Mężczyzna
- Lokalizacja: Kraków
- Podziękował: 3436 razy
- Pomógł: 812 razy
Minimum
Ostatnio zmieniony 27 lut 2026, o 01:56 przez Jan Kraszewski, łącznie zmieniany 1 raz.
Powód: Poprawa wiadomości.
Powód: Poprawa wiadomości.
-
azanus111
- Użytkownik

- Posty: 87
- Rejestracja: 25 gru 2025, o 15:16
- Płeć: Mężczyzna
- wiek: 11
- Podziękował: 1 raz
- Pomógł: 7 razy
Re: Minimum
Coś mi się wydaje , że różnica czy tam jest \(\displaystyle{ nx}\) czy \(\displaystyle{ n^2x}\) jest żadna i , że trzeba zastosować
kryterium Weyla dla rozkładu jednostajnego...
kryterium Weyla dla rozkładu jednostajnego...
-
azanus111
- Użytkownik

- Posty: 87
- Rejestracja: 25 gru 2025, o 15:16
- Płeć: Mężczyzna
- wiek: 11
- Podziękował: 1 raz
- Pomógł: 7 razy
Re: Minimum
\(\displaystyle{ \min\left( \left\{ x\right\} , 1-\left\{ x\right\} \right) = \frac{1-\left| 2\left\{ x\right\}-1 \right| }{2} }\)
\(\displaystyle{ \left\langle n^2x\right\rangle= \frac{1-\left| 2\left\{ n^2x\right\}-1 \right| }{2} }\)
jak widać ten ułamek będzie równy:
\(\displaystyle{ \left\{ n^2x\right\} \vee \left\{ 1-n^2x\right\} }\)
ponieważ \(\displaystyle{ x}\) jest niewymierną, więc układ ten zagęści cały przedział: \(\displaystyle{ (0;1)}\)
więc zawsze znajdzie się takie:\(\displaystyle{ n}\) , że dla każdego: \(\displaystyle{ \alpha>0}\):
\(\displaystyle{ \left\langle n^2x\right\rangle < \alpha}\)
zresztą nie ma to znaczenia dla takich rozkładów czy będzie tam: \(\displaystyle{ n}\) czy: \(\displaystyle{ n^2}\)
\(\displaystyle{ \left\langle n^2x\right\rangle= \frac{1-\left| 2\left\{ n^2x\right\}-1 \right| }{2} }\)
jak widać ten ułamek będzie równy:
\(\displaystyle{ \left\{ n^2x\right\} \vee \left\{ 1-n^2x\right\} }\)
ponieważ \(\displaystyle{ x}\) jest niewymierną, więc układ ten zagęści cały przedział: \(\displaystyle{ (0;1)}\)
więc zawsze znajdzie się takie:\(\displaystyle{ n}\) , że dla każdego: \(\displaystyle{ \alpha>0}\):
\(\displaystyle{ \left\langle n^2x\right\rangle < \alpha}\)
zresztą nie ma to znaczenia dla takich rozkładów czy będzie tam: \(\displaystyle{ n}\) czy: \(\displaystyle{ n^2}\)
-
a4karo
- Użytkownik

- Posty: 22485
- Rejestracja: 15 maja 2011, o 20:55
- Płeć: Mężczyzna
- Lokalizacja: Bydgoszcz
- Podziękował: 44 razy
- Pomógł: 3857 razy
Re: Minimum
W zadaniu chodzi właśnie o to żeby ten fakt udowodnićazanus111 pisze: 9 mar 2026, o 12:15
\(\displaystyle{ \left\{ n^2x\right\} \vee \left\{ 1-n^2x\right\} }\)
ponieważ \(\displaystyle{ x}\) jest niewymierną, więc układ ten zagęści cały przedział: \(\displaystyle{ (0;1)}\)
-
azanus111
- Użytkownik

- Posty: 87
- Rejestracja: 25 gru 2025, o 15:16
- Płeć: Mężczyzna
- wiek: 11
- Podziękował: 1 raz
- Pomógł: 7 razy
Re: Minimum
A nie można by zastosować tego twierdzenia:
Twierdzenie Weyla o równomiernym rozkładzie Zgodnie z kryterium Weyla, ciąg wielomianowy postaci
\(\displaystyle{ \{P(n)\}}\), gdzie:
\(\displaystyle{ P(n)=\alpha _{k}n^{k}+\alpha _{k-1}n^{k-1}+\dots +\alpha _{1}n+\alpha _{0}}\)
jest jednostajnie rozłożony w przedziale \(\displaystyle{ (0,1)}\) wtedy i tylko wtedy, gdy co najmniej jeden ze współczynników
\(\displaystyle{ \alpha _{i}}\) dla \(\displaystyle{ i\ge 1}\) jest liczbą niewymierną.
u nas:
\(\displaystyle{ x=\alpha_{k}}\) , pozostałe się zerują , \(\displaystyle{ k=2}\)
Twierdzenie Weyla o równomiernym rozkładzie Zgodnie z kryterium Weyla, ciąg wielomianowy postaci
\(\displaystyle{ \{P(n)\}}\), gdzie:
\(\displaystyle{ P(n)=\alpha _{k}n^{k}+\alpha _{k-1}n^{k-1}+\dots +\alpha _{1}n+\alpha _{0}}\)
jest jednostajnie rozłożony w przedziale \(\displaystyle{ (0,1)}\) wtedy i tylko wtedy, gdy co najmniej jeden ze współczynników
\(\displaystyle{ \alpha _{i}}\) dla \(\displaystyle{ i\ge 1}\) jest liczbą niewymierną.
u nas:
\(\displaystyle{ x=\alpha_{k}}\) , pozostałe się zerują , \(\displaystyle{ k=2}\)