sila odsrodkowa, skad wiadomo ze tyle a nie tyle
- bisz
- Użytkownik

- Posty: 572
- Rejestracja: 13 paź 2004, o 18:29
- Płeć: Mężczyzna
- Lokalizacja: Szczecin
- Podziękował: 4 razy
- Pomógł: 27 razy
sila odsrodkowa, skad wiadomo ze tyle a nie tyle
wiadomo ze sila odsrodkowa \(\displaystyle{ F=\frac{mv^{2}}{r}}\) ale w sumie skad to wiemy jak do tego dojsc, jak to wyliczyli naukowcy? probowalem cos bazgrac ale nie bardzo wiem naewt od czego zaczac :/ zna ktos moze jakies info na ten temat ?:>
-
droopy
- Użytkownik

- Posty: 308
- Rejestracja: 21 sty 2005, o 13:51
- Płeć: Mężczyzna
- Lokalizacja: Wrocław / Suchedniów
- Pomógł: 2 razy
sila odsrodkowa, skad wiadomo ze tyle a nie tyle
hmmm... można skorzystać z przekształceń Newtona dla układów nieinrecjalnych, gdzie jest, że siła działająca na ciało w układzie nieinercjalnym jakim jest ruch po okręgu wynosi: \(\displaystyle{ \vec{F}=- \vec{a}m}\)
ale jak dojść do tego powyższego to już nie wiem chyba tylko z doświadczeń....
ale jak dojść do tego powyższego to już nie wiem chyba tylko z doświadczeń....
-
liu
- Użytkownik

- Posty: 1276
- Rejestracja: 10 paź 2004, o 13:30
- Płeć: Mężczyzna
- Lokalizacja: Suchedniów
- Pomógł: 104 razy
sila odsrodkowa, skad wiadomo ze tyle a nie tyle
Doświadczeń? A po co?
Przyspieszenie normalne na dowolnym krzywoliniowym torze to \(\displaystyle{ a_n = \frac{v^2}{\rho}}\) gdzie \(\displaystyle{ \rho}\) - promień krzywizny toru w danym punkcie. (wyprowadzić?)
Skoro wektory w równaniu ruchu które napisałeś się w całości zgadzają, to ich składowe (w tym składowa normalna) tym bardziej. I na tym koniec:)
Przyspieszenie normalne na dowolnym krzywoliniowym torze to \(\displaystyle{ a_n = \frac{v^2}{\rho}}\) gdzie \(\displaystyle{ \rho}\) - promień krzywizny toru w danym punkcie. (wyprowadzić?)
Skoro wektory w równaniu ruchu które napisałeś się w całości zgadzają, to ich składowe (w tym składowa normalna) tym bardziej. I na tym koniec:)
-
droopy
- Użytkownik

- Posty: 308
- Rejestracja: 21 sty 2005, o 13:51
- Płeć: Mężczyzna
- Lokalizacja: Wrocław / Suchedniów
- Pomógł: 2 razy
sila odsrodkowa, skad wiadomo ze tyle a nie tyle
mi chodziło że doświadczalnie trzeba dowieść że \(\displaystyle{ \vec{F}=-%20\vec{a}m}\) a jak to już się ma to można wyprowadzić wzór na wartość siły odśrodkowej....
-
liu
- Użytkownik

- Posty: 1276
- Rejestracja: 10 paź 2004, o 13:30
- Płeć: Mężczyzna
- Lokalizacja: Suchedniów
- Pomógł: 104 razy
sila odsrodkowa, skad wiadomo ze tyle a nie tyle
A, czyli, ze druga zasade dynamiki bys chcial zbadac doswiadczalnie?
Ona tez ma wyprowadzenie.
Jak chcesz obejrzec to zajrzyj do pierwszego z brzegu podrecznika mechaniki albo np. ,,Wstepu do fizyki' Wroblewski, Zakrzewski tom 1.
W zasadzie jako aksjomat jest zasada bezwladnosci;)
Ona tez ma wyprowadzenie.
Jak chcesz obejrzec to zajrzyj do pierwszego z brzegu podrecznika mechaniki albo np. ,,Wstepu do fizyki' Wroblewski, Zakrzewski tom 1.
W zasadzie jako aksjomat jest zasada bezwladnosci;)
sila odsrodkowa, skad wiadomo ze tyle a nie tyle
wiemy ze ruch po okregu jest ruchem harmonicznym. wychylenie w ruchu wynosi:
x=Asicwt w=omega :]
przyspieszenie w ruchu harmonicznym jest druga pochodna wychylenia wzgledem czasu(czyli jest pochadna predkosci, a predkosc jest pierwsza pochodna drogi wzgledem czasu)wiec:
v=Awcoswt
a= -Aw^2sinwt
pominac mozemy znak minus, gdyz on odnosi sie jedynie do kierunku dzialania przyspieszenia, nastepnie zauwazamy ze we wzorze na przyspieszenie pojawia się Asinwt czyli jest to nasze wychylenie x, więc a=xw^2
w=2*pi/T
wR=2*pi*R/T
czyli w=v/R
więc a=x(v/R)^2
nasze wychylenie x, fakt faktem jest to ciagle promien R więc a=v^2/R
CZYLI sila DOSRODKOWA (nie odsrodkowa, jak pisano w temacie postu) wynosi
F=m*v^2/R
Jak widzicie nie trzeba wcale bawic sie doswiadczalnie, ani nic specjalnie cudowac :]
Pozdrawiam
x=Asicwt w=omega :]
przyspieszenie w ruchu harmonicznym jest druga pochodna wychylenia wzgledem czasu(czyli jest pochadna predkosci, a predkosc jest pierwsza pochodna drogi wzgledem czasu)wiec:
v=Awcoswt
a= -Aw^2sinwt
pominac mozemy znak minus, gdyz on odnosi sie jedynie do kierunku dzialania przyspieszenia, nastepnie zauwazamy ze we wzorze na przyspieszenie pojawia się Asinwt czyli jest to nasze wychylenie x, więc a=xw^2
w=2*pi/T
wR=2*pi*R/T
czyli w=v/R
więc a=x(v/R)^2
nasze wychylenie x, fakt faktem jest to ciagle promien R więc a=v^2/R
CZYLI sila DOSRODKOWA (nie odsrodkowa, jak pisano w temacie postu) wynosi
F=m*v^2/R
Jak widzicie nie trzeba wcale bawic sie doswiadczalnie, ani nic specjalnie cudowac :]
Pozdrawiam
-
jh
- Użytkownik

- Posty: 35
- Rejestracja: 12 paź 2004, o 20:34
- Płeć: Mężczyzna
- Lokalizacja: Gniezno
- Podziękował: 1 raz
sila odsrodkowa, skad wiadomo ze tyle a nie tyle
Ja znam jeszcze inny sposób - geometryczny.
jak wiadomo z definicji przyspieszenie chwilowe to zmiana wektora prędkości podzielona przez zmianę czasu
a= Δ V/ Δ t
przy t dążącym do 0
Można przyjąć że dla t dążącego do 0 droga jaką pokonuje ciało pomiędzy punktami A i B na okręgu dąży do długości odcinka AB (tor ciała staje się linią prostą)
Teraz musimy zrobić sobie rysunek: zaznaczmy środek okręgu O wspomniane punkty A i B, wychodzące z nich wektory prędkości v1 i v2 (wiadomo że są styczne do toru, czyli prostopadłe do promienia okręgu w tym punkcie) oraz wychodzący z któregoś z tych dwóch (np. z pkt. B) punktów wektor Δ v.
Jeżeli dobrze się przyjrzymy to zobaczymy że łącząc wektory Δ v i v2 otrzymamy trójkąt którego trzecim bokiem będzie wektor v1 i który będzie podobny do trójkąta AOB (jego ramiona będą prostopadłe do ramion tego trójkąta).
Stąd Δ v / v = AB / r, więc Δ v = v*AB / r, więc a = (v*AB) / (r* Δ t)
zgodnie z tym co napisałem na początku przyjmiemy AB / Δ t = s / Δ t = v
a więc a = v^2/r, a więc F = mv^2/r
jak wiadomo z definicji przyspieszenie chwilowe to zmiana wektora prędkości podzielona przez zmianę czasu
a= Δ V/ Δ t
przy t dążącym do 0
Można przyjąć że dla t dążącego do 0 droga jaką pokonuje ciało pomiędzy punktami A i B na okręgu dąży do długości odcinka AB (tor ciała staje się linią prostą)
Teraz musimy zrobić sobie rysunek: zaznaczmy środek okręgu O wspomniane punkty A i B, wychodzące z nich wektory prędkości v1 i v2 (wiadomo że są styczne do toru, czyli prostopadłe do promienia okręgu w tym punkcie) oraz wychodzący z któregoś z tych dwóch (np. z pkt. B) punktów wektor Δ v.
Jeżeli dobrze się przyjrzymy to zobaczymy że łącząc wektory Δ v i v2 otrzymamy trójkąt którego trzecim bokiem będzie wektor v1 i który będzie podobny do trójkąta AOB (jego ramiona będą prostopadłe do ramion tego trójkąta).
Stąd Δ v / v = AB / r, więc Δ v = v*AB / r, więc a = (v*AB) / (r* Δ t)
zgodnie z tym co napisałem na początku przyjmiemy AB / Δ t = s / Δ t = v
a więc a = v^2/r, a więc F = mv^2/r
