Jeśli próbujesz odwzorować przykład 4 to za radą
a4karo zrobił bym to tak:
Kod: Zaznacz cały
\begin{align}
f(x_1,\dots,x_n) =f_0(x_1, \dots&, x_{n-1}) + f_1(x_1, \dots, x_{n-1}) \cdot x_n +\\
&+\dots + f_r(x_1, \dotsc, x_{n-1})x_n^r, \quad \text{gdzie} \quad f_r \neq 0
\end{align}
\(\displaystyle{
\begin{align}
f(x_1,\dots,x_n) =f_0(x_1, \dots&, x_{n-1}) + f_1(x_1, \dots, x_{n-1}) \cdot x_n +\\
&+\dots + f_r(x_1, \dotsc, x_{n-1})x_n^r, \quad \text{gdzie} \quad f_r \neq 0
\end{align}
}\)
Albo z wykorzystaniem
aligned do układania linii typowo w trybie matematycznym
Kod: Zaznacz cały
\begin{equation}\begin{aligned}
f(x_1,\dots,x_n) =f_0(x_1, \dots&, x_{n-1}) + f_1(x_1, \dots, x_{n-1}) \cdot x_n +\\
&+\dots + f_r(x_1, \dotsc, x_{n-1})x_n^r, \quad \text{gdzie} \quad f_r \neq 0
\end{aligned}\end{equation}
\(\displaystyle{
\begin{equation}\begin{aligned}
f(x_1,\dots,x_n) =f_0(x_1, \dots&, x_{n-1}) + f_1(x_1, \dots, x_{n-1}) \cdot x_n +\\
&+\dots + f_r(x_1, \dotsc, x_{n-1})x_n^r, \quad \text{gdzie} \quad f_r \neq 0
\end{aligned}\end{equation}
}\)
Można też identyczny efekt osiągnąć przez
split
Kod: Zaznacz cały
\begin{split}
f(x_1,\dots,x_n) =f_0(x_1, \dots&, x_{n-1}) + f_1(x_1, \dots, x_{n-1}) \cdot x_n +\\
&+\dots + f_r(x_1, \dotsc, x_{n-1})x_n^r, \quad \text{gdzie} \quad f_r \neq 0
\end{split}
\(\displaystyle{
\begin{split}
f(x_1,\dots,x_n) =f_0(x_1, \dots&, x_{n-1}) + f_1(x_1, \dots, x_{n-1}) \cdot x_n +\\
&+\dots + f_r(x_1, \dotsc, x_{n-1})x_n^r, \quad \text{gdzie} \quad f_r \neq 0
\end{split}
}\)
W każdym z tych przypadków zwróć uwagę na miejsce występowania
& bo to do
et wyrównywany jest tekst. Ponadto warto kontrolować odstępu między liniami kończąc je np.:
\\[1ex] lub jakąś większą wartością (inne jednostki też działają)
Kod: Zaznacz cały
\begin{align}
f(x_1,\dots,x_n) =f_0(x_1, \dots&, x_{n-1}) + f_1(x_1, \dots, x_{n-1}) \cdot x_n +\\[2ex]
&+\dots + f_r(x_1, \dotsc, x_{n-1})x_n^r, \quad \text{gdzie} \quad f_r \neq 0
\end{align}
\(\displaystyle{
\begin{align}
f(x_1,\dots,x_n) =f_0(x_1, \dots&, x_{n-1}) + f_1(x_1, \dots, x_{n-1}) \cdot x_n +\\[2ex]
&+\dots + f_r(x_1, \dotsc, x_{n-1})x_n^r, \quad \text{gdzie} \quad f_r \neq 0
\end{align}
}\)
W ogólności nie powinno się robić płotków
\ \ \ \ to prawie zawsze kończy się źle. Czasem może się przydać funkcja
\phantom{} która wstawia coś w rodzaju pustego ciągu znaków dokładnie takiej długości jak jej argument. Przykładowo można zapisać
Kod: Zaznacz cały
\begin{align}
f(x_1,\dots,x_n) &=f_0(x_1, \dots, x_{n-1}) + f_1(x_1, \dots, x_{n-1}) \cdot x_n +\\[1.2ex]
&\phantom{f_0(x_1, \dots,}+\dots + f_r(x_1, \dotsc, x_{n-1})x_n^r, \quad \text{gdzie} \quad f_r \neq 0
\end{align}
\(\displaystyle{
\begin{align}
f(x_1,\dots,x_n)&=f_0(x_1, \dots, x_{n-1}) + f_1(x_1, \dots, x_{n-1}) \cdot x_n +\\[1.2ex]
&\phantom{f_0(x_1, \dots,}+\dots + f_r(x_1, \dotsc, x_{n-1})x_n^r, \quad \text{gdzie} \quad f_r \neq 0
\end{align}
}\)
Choć tego też bym raczej unikał (szczególnie w takiej postaci jak tu pokazuje)
\quad oraz
\qquad powinny wystarczyć. Swoją drogą warto też trzymać się jednego stylu (tu tego nie robiłem od początku aby maksymalnie odzwierciedlić przykład 4) ale
\cdot nie powinno się znaleźć w tym napisie. Zobacz też jakie są standardy przy przenoszeniu znaków. Ja bym nie dawał
+ na końcu linii i napisał tak:
Kod: Zaznacz cały
\begin{align}
f(x_1,\dots,x_n) &=f_0(x_1, \dots, x_{n-1}) + f_1(x_1, \dots, x_{n-1})x_n \\[1.2ex]
&\phantom{xxxxxxxxx}+\dots + f_r(x_1, \dotsc, x_{n-1})x_n^r, \quad \text{gdzie} \quad f_r \neq 0
\end{align}
\(\displaystyle{ \begin{align}
f(x_1,\dots,x_n) &=f_0(x_1, \dots, x_{n-1}) + f_1(x_1, \dots, x_{n-1})x_n \\[1.2ex]
&\phantom{xxxxxxxxx}+\dots + f_r(x_1, \dotsc, x_{n-1})x_n^r, \quad \text{gdzie} \quad f_r \neq 0
\end{align}}\)