Całka rzeczywista
: 27 kwie 2020, o 12:05
Mam obliczyć całkę \(\displaystyle{ \int_0^{\infty} \frac{\ln x}{1+x^4}\mbox{d}x}\) za pomocą metod analizy zespolonej.
Rozważamy zatem funkcję \(\displaystyle{ f(z)=\frac{\mbox{Ln}z}{1+z^4}}\), gdzie w liczniku mamy gałąź główną logarytmu, a następnie ze względu na problem w \(\displaystyle{ z=0}\) dla ustalonych \(\displaystyle{ \varepsilon>0}\) i \(\displaystyle{ R>0}\) definiujemy kontur \(\displaystyle{ \Gamma_1 \cup \Gamma_2 \cup \Gamma_3 \cup \Gamma_4}\), gdzie kolejno \(\displaystyle{ \Gamma_1:=[\varepsilon, R]}\) (odcinek na osi rzeczywistej), \(\displaystyle{ \Gamma_2:=\left\{Re^{i\phi}: 0\leq \phi \leq \frac{\pi}{2}\right\}}\), \(\displaystyle{ \Gamma_3:=[i\varepsilon,iR]}\) (odcinek na osi urojonej) oraz \(\displaystyle{ \Gamma_4:=\left\{\varepsilon^{i\phi}: 0\leq \phi \leq \frac{\pi}{2}\right\}}\). Orientujemy kontur dodatnio względem wnętrza. Potem twierdzenie o residuach, wykonujemy odpowiednie rachunki, przechodzimy do granicy i wychodzi
\(\displaystyle{ (1-i)\int_0^{\infty} \frac{\ln x}{1+x^4}\mbox{d}x+\frac{\pi}{2}\int_0^{\infty}\frac{\mbox{d}x}{1+x^4}=\frac{\pi^2}{8}e^{i\frac{\pi}{4}}}\).
Wszystko fajnie, można teoretycznie porównać części urojone po obu stronach i mamy wynik, ale efektem ubocznym rachunków było pojawienie się jeszcze jednej całki, której wartości nie znamy (nie wiemy, że ona jest zbieżna i w konsekwencji nie jest oczywiste, że granica po lewej stronie na pewno istnieje). Wygląda na to, że muszę jeszcze teraz specjalnie policzyć tę drugą całkę, a że takie rozwiązanie wygląda na wyjątkowo długie i żmudne to zacząłem się zastanawiać czy to na pewno dobra droga. Może dałoby się zrobić to prościej lub bardziej elegancko?
Rozważamy zatem funkcję \(\displaystyle{ f(z)=\frac{\mbox{Ln}z}{1+z^4}}\), gdzie w liczniku mamy gałąź główną logarytmu, a następnie ze względu na problem w \(\displaystyle{ z=0}\) dla ustalonych \(\displaystyle{ \varepsilon>0}\) i \(\displaystyle{ R>0}\) definiujemy kontur \(\displaystyle{ \Gamma_1 \cup \Gamma_2 \cup \Gamma_3 \cup \Gamma_4}\), gdzie kolejno \(\displaystyle{ \Gamma_1:=[\varepsilon, R]}\) (odcinek na osi rzeczywistej), \(\displaystyle{ \Gamma_2:=\left\{Re^{i\phi}: 0\leq \phi \leq \frac{\pi}{2}\right\}}\), \(\displaystyle{ \Gamma_3:=[i\varepsilon,iR]}\) (odcinek na osi urojonej) oraz \(\displaystyle{ \Gamma_4:=\left\{\varepsilon^{i\phi}: 0\leq \phi \leq \frac{\pi}{2}\right\}}\). Orientujemy kontur dodatnio względem wnętrza. Potem twierdzenie o residuach, wykonujemy odpowiednie rachunki, przechodzimy do granicy i wychodzi
\(\displaystyle{ (1-i)\int_0^{\infty} \frac{\ln x}{1+x^4}\mbox{d}x+\frac{\pi}{2}\int_0^{\infty}\frac{\mbox{d}x}{1+x^4}=\frac{\pi^2}{8}e^{i\frac{\pi}{4}}}\).
Wszystko fajnie, można teoretycznie porównać części urojone po obu stronach i mamy wynik, ale efektem ubocznym rachunków było pojawienie się jeszcze jednej całki, której wartości nie znamy (nie wiemy, że ona jest zbieżna i w konsekwencji nie jest oczywiste, że granica po lewej stronie na pewno istnieje). Wygląda na to, że muszę jeszcze teraz specjalnie policzyć tę drugą całkę, a że takie rozwiązanie wygląda na wyjątkowo długie i żmudne to zacząłem się zastanawiać czy to na pewno dobra droga. Może dałoby się zrobić to prościej lub bardziej elegancko?