Matematyka.pl

W przypadku efektu fotoelektrycznego wewnętrznego elektron nie zostaje wybity poza próbkę, nie istnieje pojęcie pracy wyjścia i niezależnie od tego ile energii dostarczymy takowemu elektronowi pozostanie w metalu?

Co do efektu Comptona, Energia minimalna fotonu rozproszonego jest dla kąta 180 stopni, a maksymalna dla kąta 0 stopni, dobrze rozumiem?

1.
Zjawisko fotoelektryczne wewnętrzne ma miejsce w półprzewodnikach, gdy energia fotonu jest większa od energii przerwy energetycznej między pasmem walencyjnym a pasmem przewodnictwa:

\(\displaystyle{ h\cdot \mu > \Delta E.}\)

Przy naświetlaniu półprzewodnika elektron uzyskuje dodatkową energię i przechodzi z pasma walencyjnego do pasma przewodnictwa. Zwiększa się liczba nośników prądu (elektronów i dziur) uczestniczących w przepływie prądu elektrycznego w krysztale.

Jak słusznie Pan zauważył w zjawisku fotoelektrycznym- wewnętrznym nie istnieje pojęcie pracy wyjścia elektronu z metalu.

2.
W Zjawisku Comptona energia kinetyczna fotonu po zderzeniu wyraża się wzorem:

\(\displaystyle{ E_{k} = \frac{mv^2_{1}}{ [1 + \frac{hv_{1}}{m_{0}c^2}( 1- \cos(\theta)]^2}}\) (1)

Ze wzoru (1) wynika, że jest maksymalna dla \(\displaystyle{ \cos(\theta) = 1, \theta = 0^{o}}\) i

jest minimalna dla \(\displaystyle{ \cos(\theta) = -1, \ \ \theta = 180^{o}.}\)

Ma Pan rację.