Let's go. Układ jednorodny postaci:
\(\displaystyle{ \mathbf{x} ' = \begin{bmatrix} 3&0&0\\4&3&0\\1&1&3\end{bmatrix} \mathbf{x}}\).
Mamy potrójną (w sensie krotności arytmetycznej) wartość własną
\(\displaystyle{ \lambda_{1,2,3} = 3}\). Na szukanie wektorów własnych jest pewnie kilka sposobów, ja zrobię po swojemu.
Jądro
\(\displaystyle{ (A-3I)}\) jest rozpinane przez wektory postaci
\(\displaystyle{ (0,0,t)^T}\) gdzie
\(\displaystyle{ t \in \RR}\).
Podnosimy macierz do kwadratu, jądro
\(\displaystyle{ (A - 3I)^2}\) jest rozpinane przez
\(\displaystyle{ (0,u,0)^T}\) oraz
\(\displaystyle{ (0,0,v)^T}\), gdzie
\(\displaystyle{ u,v \in \RR}\).
Kolejna potęga będzie macierzą zerową, więc powiedzmy, że jądro rozpinane jest przez trzy wektory bazy kanonicznej
\(\displaystyle{ \RR ^3}\).
Uogólniony wektor własny rzędu
\(\displaystyle{ m}\) to taki wektor, który należy do jądra
\(\displaystyle{ (A - \lambda I)^m}\), ale nie należy do jądra
\(\displaystyle{ (A - \lambda I)^{m-1}}\). Wybieram taki wektor i generuję łańcuch Jordana (nie wiem jak to się dokładnie nazywa po polsku, może jakaś baza cykliczna, albo coś w tym stylu).
\(\displaystyle{ v^{(3)} = (1,0,0)^T}\)
\(\displaystyle{ v^{(2)} = (A - \lambda I) v^{(3)} = (0,4,1)^T}\)
\(\displaystyle{ v^{(1)} = (A - \lambda I)^2 v^{(3)} = (A - \lambda I) v^{(2)} = (0,0,4)^T}\), a to już jest zwykły wektor własny, więc doszliśmy do końca.
Tworzymy macierz przejścia.
\(\displaystyle{ P = \begin{bmatrix} 0&0&1\\0&4&0\\4&1&0\end{bmatrix}}\), od razu
\(\displaystyle{ P^{-1} = \begin{bmatrix} 0& - \frac{1}{16} & \frac{1}{4} \\0& \frac{1}{4} & 0\\1&0&0\end{bmatrix}}\)
Jest jakiś wzór na ilość klatek, ale tutaj była jedna wartość własna, dla niej jeden wektor własny, który trzeba było uzupełnić do bazy, więc macierz Jordana będzie miała trójki na przekątnej i jedynki nad nią.
Pozostaje sprawdzić czy rzeczywiście zachodzi poniższa równość.
\(\displaystyle{ \begin{bmatrix} 3&0&0\\4&3&0\\1&1&3\end{bmatrix} = P \begin{bmatrix} 3&1&0\\0&3&1\\0&0&3\end{bmatrix} P^{-1}}\) -
Kod: Zaznacz cały
https://www.wolframalpha.com/input/?i=%7B%7B0,0,1%7D,%7B0,4,0%7D,%7B4,1,0%7D%7D+*+%7B%7B3,1,0%7D,%7B0,3,1%7D,%7B0,0,3%7D%7D+*+%7B%7B0,+-1%2F16,+1%2F4%7D,%7B0,+1%2F4,+0%7D,+%7B1,0,0%7D%7D
Czas wyznaczyć eksponentę macierzy.
\(\displaystyle{ \exp (At) = P \cdot e^{3t} \cdot \begin{bmatrix} 1&t&\frac{t^2}{2}\\0&1&t\\0&0&1 \end{bmatrix} \cdot P^{-1}}\), a to jest równe
Na sam koniec - rozwiązanie układu
\(\displaystyle{ x' = Ax}\) jest postaci
\(\displaystyle{ x(t) = \exp(A(t - t_0)) \cdot x(t_0)}\). Nie będę tego uzasadniał, bo mi się nie chce

Tak właściwie w przypadku zagadnienia bez warunków początkowych nie jest istotne to
\(\displaystyle{ t_0}\), rozwiązaniem jest wtedy po prostu
\(\displaystyle{ x(t) = \exp(At) \cdot C}\), gdzie
\(\displaystyle{ C}\) to wektor:
\(\displaystyle{ C = (C_1 , C_2 , C_3)^T}\). Właściwie nie ma znaczenia czy to jest
\(\displaystyle{ x(t_0)}\), czy jakieś tam
\(\displaystyle{ C}\) - jak się wstawi warunki początkowe to i tak wyjdzie co ma wyjść, ale jak mówiłem, w tym przypadku nie ma warunków, więc nie ma zmartwienia
Aby uzyskać odpowiedź należy jeszcze wymnożyć tę eksponentę przez wektor stałych, ale już mi się nie chce. Już się nie mogę doczekać października, kiedy będę miał do liczenia takie rzeczy na kolokwiach...
Jakby coś było niejasne to pytaj, chętnie objaśnię.
-----------
Co do Twojego rozwiązania, to coś zgubiłeś, rozwiązanie powinno wyjść takie: [url]https://www.wolframalpha.com/input/?i=y%27(t)+-+3+y(t)+%3D+4*C*e%5E%7B3t%7D[/url]. Polecam wolfram do sprawdzania rachunków
