teoria modułów
: 8 mar 2015, o 22:47
Mam problemy z 3 zadaniami z teorii modułów. Jakieś wskazówki ? jak zacząć sprawdzać warunki
1.
Niech \(\displaystyle{ R}\) będzie pierścieniem, \(\displaystyle{ I \subset R}\) ideałem dwustronnym, \(\displaystyle{ M}\) niech będzie lewym \(\displaystyle{ R}\)-modułem.
Pokazać, że \(\displaystyle{ M/IM}\) jest \(\displaystyle{ R/I}\)-modułem z działaniem zewnętrznym \(\displaystyle{ (r + I)(a + IA) = ra + IA}\).
2. Wskazać przykład skonczenie generowanego modułu, który nie jest skończenie generowaną grupą abelową.
tu wydaje mi się, że ok będzie moduł \(\displaystyle{ Q}\) nad ciałem licz wymiernych, jednak jak wykazać, że jest to skończenie generowany moduł (jeżeli oczywiście mam racje)
3.
Niech\(\displaystyle{ R}\) i \(\displaystyle{ S}\) będą pierścieniami, niech \(\displaystyle{ \phi\colon R \to S}\) będzie homomorfizmem pierścieni. Pokazać,że dowolny \(\displaystyle{ S}\)-moduł \(\displaystyle{ M}\) może być wyposażony w strukturę \(\displaystyle{ R}\)-modułu poprzez zdefiniowanie działania \(\displaystyle{ rm}\), \(\displaystyle{ r \in R}\), \(\displaystyle{ m \in M}\) jako \(\displaystyle{ \phi(r)m}\).
1.
Niech \(\displaystyle{ R}\) będzie pierścieniem, \(\displaystyle{ I \subset R}\) ideałem dwustronnym, \(\displaystyle{ M}\) niech będzie lewym \(\displaystyle{ R}\)-modułem.
Pokazać, że \(\displaystyle{ M/IM}\) jest \(\displaystyle{ R/I}\)-modułem z działaniem zewnętrznym \(\displaystyle{ (r + I)(a + IA) = ra + IA}\).
2. Wskazać przykład skonczenie generowanego modułu, który nie jest skończenie generowaną grupą abelową.
tu wydaje mi się, że ok będzie moduł \(\displaystyle{ Q}\) nad ciałem licz wymiernych, jednak jak wykazać, że jest to skończenie generowany moduł (jeżeli oczywiście mam racje)
3.
Niech\(\displaystyle{ R}\) i \(\displaystyle{ S}\) będą pierścieniami, niech \(\displaystyle{ \phi\colon R \to S}\) będzie homomorfizmem pierścieni. Pokazać,że dowolny \(\displaystyle{ S}\)-moduł \(\displaystyle{ M}\) może być wyposażony w strukturę \(\displaystyle{ R}\)-modułu poprzez zdefiniowanie działania \(\displaystyle{ rm}\), \(\displaystyle{ r \in R}\), \(\displaystyle{ m \in M}\) jako \(\displaystyle{ \phi(r)m}\).