ad 1)
Zbiór kombinacji liniowych układu wektorów zawsze jest podprzetrzenią w danej przestrzeni. Daną przestrzenią rozumiem że jest tu
\(\displaystyle{ R^{2}}\).
a) Drugi wektor jest równy pierwszemu pomnożonemu przez -1. Mając więc te dwa wektory nie zbudujemy nic ponad prostą. Przestrzeń rozpięta przez te dwa wektory oznaczmy sobie ją przez
\(\displaystyle{ Lin([1,2],[-1,-2])}\) jest jednowymiarowa. Baza składa się z jednego elementu. Może być nim dowolny niezerowy wektor tej prostej. No to niech będzie że baza bedzię
\(\displaystyle{ {[1,2]}}\).
b) Wektor zerowy nic nie wnosi w sensie nie powiększy przestrzeni która tak czy siak wektor zerowy zawiera(wynika to z aksjomatów przestrzeni wektorowej). A więc
\(\displaystyle{ Lin([0,0],[3,4]) = Lin([3,4]).}\) I znowu mamy jednowymiarową podprzestrzeń z bazą
\(\displaystyle{ {[3,4]}}\).
c) ćwiczenie podobne do punktu a) gdy za x się podstawi
\(\displaystyle{ [1,2]}\). Natomiast jeśli
\(\displaystyle{ x=[0,0]}\) to otrzymamy trywialną podprzestrzeń zerową
\(\displaystyle{ {[0,0]}}\). Jej wymiar jest równy 0 choć w niektórych książkach przyjmuje się że wymiar wynosi
\(\displaystyle{ - \infty}\) . Ale to już bardziej filozofia matematyki.
ad 2)
Wymiar może być tutaj 1 lub 2. Będzie 2 jeśli wektory te będą liniowo niezależne co dla dwóch wektorów sprowadza się do tego że jeden jest wielokrotnością drugiego. Załóżmy że tak jest. Więc
istnieje
\(\displaystyle{ \alpha \in R}\) takie, że
\(\displaystyle{ [0, 1, 2, 0] = \alpha \cdot [0, 3, 4, 0]}\)
Zatem
\(\displaystyle{ \begin{cases} 1 = \alpha \cdot 3 \\ 2 = \alpha \cdot 4 \end{cases}}\)
Ten układ jest sprzeczny, zatem wymiar będzie równy jednak 2.