Matematyka.pl

definiują samą nieskończoność i nieskończoność w kontekscie upływu czasu, czy też zmian odległości ?

Cieszę się, że jeszcze takie pytanie - przesycone filozofią - na tym forum pojawiają się .

Z matematycznego punktu widzenia sprawa jest wyjątkowo prosta - współrzędne przestrzenne (czasowa zapewne także) możnaby uznać za osie rzeczywiste, czyli teoretycznie możnaby zawsze w świecie fizycznym odnaleźć w kazdym punkcie przestrzeni odcinek nieskończenie krótki, w którym możnaby umieścić nieskończenie małą ilość energii/materii. Formalistyczny aparat matematyczny, do opisu kwestii naukowych służący zakłada doskonałość samego modelu, a doskonałość to ciągłość i nieskończoność. Takiego modelu niestety nie można - i nawet nie powinno być można moim zdaniem - przełożyć na faktyczną budowę mikroświata. Naukowcy z niechęcią posługują się pojęciem nieskończoności w swoich hipotezach - przecież nieskończenie mała długość wspomnianego odcinka równoznaczna jest z nieskończoną ilością poziomów uorganizowania materii. Znasz ten eksperyment myślowy polegający na skracaniu odcinka bez przerwy o pewną wielkość? Być może wyjściem z tej sytuacji jest skupienie się na możliwości skwantowania przestrzeni, czyli wprowadzenia najmniejszego, niepodzielnego odcinka, który jest podstawą wszystkich innych długości we Wszechświecie - długości Planck'a?