Czy matura z matematyki powinna być obowiązkowa?

sigmund · Post autor: **sigmund** » 27 mar 2015, o 10:34

Matematyka powinna pozostać obowiązkowa. Może dzięki temu ludzie chociaż opanują podstawy tej dziedziny nauki. A znajomość matematyki przydaje się w życiu.

Ania221 · Post autor: **Ania221** » 27 mar 2015, o 11:29

Przecież matura w ogóle nie jest obowiązkowa.
Nawet ukończenie liceum nie jest obowiązkowe...a może i gimnazjum?
Obowiązkowe jest uczenie się do ..18 ?...roku życia. Nie musi być uhonorowane świadectwem ukończenia szkoły.

Gouranga · Post autor: **Gouranga** » 27 mar 2015, o 11:36

Ania221, ale mówimy w tym kontekście, że jak ktoś chce mieć maturę to musi zdać matmę. Oczywiście można kiblować do 18 roku życia choćby w podstawówce ale nie oszukujmy się, taki człowiek nigdy nie będzie szanowany w społeczeństwie i zawsze będzie postrzegany jako gorszy.

Ania221 · Post autor: **Ania221** » 27 mar 2015, o 14:31

Zdana matura powinna być certyfikatem, że ktoś posiadł wykształcenie ogólne.
Czyli ma ogólne pojęcie, przynajmniej podstawy, z każdej podstawowej dziedziny.

Wyobraźmy sobie, że ktoś jest noga z polskiego. Ma dysleksję, dysgrafię, a czytanie czegokolwiek go nudzi. Za to jest świetny z matematyki.
Czy taki ktoś powinien mieć wybór i nie zdawać matury z polskiego? jakoś nie zauważyłam, żeby ktoś optował za opcją, aby polski nie był obowiązkowy na maturze.

Gouranga pisze:.... można kiblować do 18 roku życia choćby w podstawówce ale nie oszukujmy się, taki człowiek nigdy nie będzie szanowany w społeczeństwie i zawsze będzie postrzegany jako gorszy.

A niby dlaczego? Każdy uczciwie pracujący człowiek powinien być "szanowany w społeczeństwie" a jego praca powinna być odpowiednio szanowana i wynagradzana.
Czy hydraulik musi mieć maturę? a dozorca? fryzjer? woźny w szkole? i wiele, wiele innych zawodów, czy prac, które są w społeczeństwie bardzo potrzebne, a wcale nie wymagają nie tylko matury, ale i nawet gimnazjum.

Dążenie do tego, żeby każdy miał maturę, a większość ukończyła studia skutkuje drastycznym obniżeniem poziomu kształcenia, co widzimy na każdym kroku. Zdana matura i ukończone studia absolutnie nie są wyznacznikiem poziomu wiedzy (w dzisiejszej Polsce) i mnie osobiście wcale nie skłaniają do szanowania takiego absolwenta bardziej niż szanuję swoją osiedlową dozorczynię, matkę 6-ciorga świetnie wychowanych dzieci, którą podejrzewam że może nawet nie mieć podstawówki skończonej.

Gouranga · Post autor: **Gouranga** » 27 mar 2015, o 15:35

Ania221, oczywiście jeśli ktoś skończył zawodówkę, ma wyuczony zawód i na nim sobie zarabia to ok (nie licząc tego, że teraz w zawodówkach to same pijaki i głąby). Ja mówię o "ludziach", którzy kończą edukację po podstawówce bo im sięnie chce uczyć, są jakimiś totalnymi marginesami społecznymi z patologicznych środowisk, piją, ćpają itd.

Ania221 · Post autor: **Ania221** » 27 mar 2015, o 16:14

A ludzie po studiach nie piją i nie ćpają? w ogóle wcale nikt? a takich co piją i ćpają i mimo to zdają maturę/kończą studia nie ma wcale? samo skończenie studiów/zdanie matury czyni człowieka godnym szacunku? hm...

Zupełnie mnie nie przekonują Twoje argumenty.
Jeśli ktoś nie ma ochoty/nie chce mu się/nie daje rady, nie musi kończyć szkoły, zdawać matury.
Przymusu nie ma.
Ja jestem za podnoszeniem poprzeczki, a nie za jej opuszczaniem, żeby każdy dał radę.

athame · Post autor: **athame** » 27 mar 2015, o 16:47

Gouranga pisze:Oczywiście można kiblować do 18 roku życia choćby w podstawówce ale nie oszukujmy się, taki człowiek nigdy nie będzie szanowany w społeczeństwie i zawsze będzie postrzegany jako gorszy.

Lepiej od razu "olać" szkołę w wieku 12-13 lat i być szanowanym za dokonania. Przykłady są liczne: Edison, czy znani szachiści - Bobby Fisher, panna Polgar etc. Lista geniuszy 20 wieku zawiera więcej samouków, którzy w szkole sobie nie poradzili, niż ludzi z wykształceniem.

Matura powinna być potwierdzeniem ogólnych umiejętności i jak najbardziej powinna zawierać podstawowe zagadnienia matematyczne (czytaj: analizę, planimetrię, stereometrię, trygonometrię, logikę itp.).

Post autor: **Chromosom** » 27 mar 2015, o 19:09

athame pisze:Lepiej od razu "olać" szkołę w wieku 12-13 lat i być szanowanym za dokonania. Przykłady są liczne: Edison, czy znani szachiści - Bobby Fisher, panna Polgar etc. Lista geniuszy 20 wieku zawiera więcej samouków, którzy w szkole sobie nie poradzili, niż ludzi z wykształceniem.

Ciężko zaprzeczyć, że edukacja szkolna zawiera zbyt wiele dziedzin wiedzy, które nie są istotne w dorosłym życiu i karierze uczniów. Niemniej jednak sądzę, że warto spróbować połączyć obydwa podejścia. Uczeni i wynalazcy, których wymieniono w powyższym wpisie, musieli wiedzieć jak ukierunkować dalszą samodzielną edukację. Postuluję, że nie wszyscy 12 i 13 latkowie znają taką ścieżkę rozwoju.

Ania221 · Post autor: **Ania221** » 27 mar 2015, o 19:28

Toteż nikt tutaj nie namawia do rezygnowania za szkoły
Jednakże, jeśli ktoś czuje się na tyle dojrzały, żeby osądzić, że matematyka (czy też inny szkolny przedmiot, ja np nie cierpiałam geografii) nie jest mu potrzebna, nie musi się jej uczyć i może zrezygnować z nauki na każdym etapie kształcenia, a w szczególności zdecydować, że nie będzie zdawał matury...wolna wola.

MadJack · Post autor: **MadJack** » 27 mar 2015, o 22:07

Lista geniuszy 20 wieku zawiera więcej samouków, którzy w szkole sobie nie poradzili, niż ludzi z wykształceniem.

Z ciekawości: przeprowadzałeś jakieś statystyki potwierdzające tę tezę?

Dario1 · Post autor: **Dario1** » 27 mar 2015, o 23:05

Ja uważam, że powinna być obowiązkowa bo dzięki temu mam ludzi na korepetycje... ;P

Kartezjusz · Post autor: **Kartezjusz** » 27 mar 2015, o 23:28

Dario1 pisze:Ja uważam, że powinna być obowiązkowa bo dzięki temu mam ludzi na korepetycje... ;P

You masę my day

demon_szybkosci · Post autor: **demon_szybkosci** » 30 mar 2015, o 00:26

Chromosom pisze:
athame pisze:Lepiej od razu "olać" szkołę w wieku 12-13 lat i być szanowanym za dokonania. Przykłady są liczne: Edison, czy znani szachiści - Bobby Fisher, panna Polgar etc. Lista geniuszy 20 wieku zawiera więcej samouków, którzy w szkole sobie nie poradzili, niż ludzi z wykształceniem.
Ciężko zaprzeczyć, że edukacja szkolna zawiera zbyt wiele dziedzin wiedzy, które nie są istotne w dorosłym życiu i karierze uczniów. Niemniej jednak sądzę, że warto spróbować połączyć obydwa podejścia. Uczeni i wynalazcy, których wymieniono w powyższym wpisie, musiały wiedzieć jak ukierunkować dalszą samodzielną edukację. Postuluję, że nie wszyscy 12 i 13 latkowie znają taką ścieżkę rozwoju.

Co do Fischera (pisane przez "ch" z uwagi na nazwisko z języka niemieckiego) to poświęcił się w pełni szachom i dzięki temu dobrze na tym wyszedł. Piszę "dobrze", ponieważ każdy kto czytał jego biografię zapewne zrozumie, że w przeciwnym razie byłaby ogromna szansa, że byłby psychopatą bądź też popełniłby samobójstwo albo skończył w szpitalu psychiatrycznym (bądź w domu dla obłąkanych).

W przypadku sióstr Polgar, to tutaj akurat odejście od tradycyjnego modelu szkolnego było (i jest) moim zdaniem bardzo dobrym przykładem tego jak rodzice (na przykładzie szachów) zainwestowali w przyszłość ich dzieci. I jak się powiodły ich kariery życiowe?
1. Judyta Polgar - dzięki szachom i ciężkiej pracy stabilizację życiową ma od co najmniej 15-20 lat, a do tego zwiedziła wiele krajów, poznała wielu ludzi i cieszyła (cieszy) się życiem. Obecnie od roku na szachowej emeryturze.
2. Zuzanna Polgar - jak wyżej, tyle że pracuje w USA nad tym, aby szachy miały znaczenie dla tysięcy dzieci i młodzieży. O ile mi wiadomo to jest bardzo aktywna w swojej dziedzinie, a przy okazji realizuje wiele wartościowych projektów (opartych o szachy w kontekście nauczania, edukacji, odpowiedzialności, itp.)
3. Zofia Polgar - jak wyżej, tyle że połączyła szachy ze sztuką (rysowanie, malowanie). Ukończyła studia w tym zakresie: na podstawie artykułów oraz materiałów wideo - można mieć pewność, że jest ze swojego życia zadowolona. Z oczywistych względów jest najniżej notowana ze wszystkich sióstr z uwagi na to, że nie jest w światowym centrum szachowych wydarzeń.

Pytanie zatem czy rodzice dokonali prawidłowego wyboru dla swoich dzieci - zmuszając je, aby przez pierwsze 10-15 lat swojego życia do ciężkiej pracy, aby potem... DO KOŃCA ŻYCIA miały stabilizację życiową (przede wszystkim finansową, ale także społeczną). Moim zdaniem tak - nawet jeśli odbyło się kosztem pewnych (niezbędnych) poświęceń i wyrzeczeń. Pamiętajmy, że wiele ludzi poświęca się różnym zajęciom i ledwie wiąże przysłowiowy koniec z końcem.

Premislav · Post autor: **Premislav** » 30 mar 2015, o 20:17

Moim zdaniem żaden przedmiot nie powinien być obowiązkowy na maturze - niech ludzie sami wybierają dziedziny, które wiążą się z ich planami/ambicjami/zainteresowaniami. Tylko proszę bez żartów z tym "certyfikatem ogólnego wykształcenia", on jest bezwartościowy, bo jeśli ktoś zdał dużo trudniejszą maturę z polskiego niż obecna, a teraz mówi "wzięłem" albo "włanczam" czy, co znacznie gorsze, nie potrafi rozpoznać ironii, przeczytać tekstu ze zrozumieniem albo składnie i przejrzyście przedstawić swoich argumentów (a są tacy ludzie), to komentarz jest chyba zbędny.
W ogóle jak dla mnie najlepiej byłoby, gdyby matura została zlikwidowana, a uczelnie same decydowały, w jaki sposób przyjmować kandydatów i jakie wymagania wstępne im stawiać, ale to chyba temat na trochę inna dyskusję.

Ania221 · Post autor: **Ania221** » 31 mar 2015, o 12:54

To jest myśl....poszłabym dalej, niech dziecko od małego samo decyduje, czego chce się uczyć, tylko matematyki, czy tylko biologii, a może wyłącznie rysunki albo WF ? jeżeli w planach ma zostać sportowcem i nic więcej to niby czemu nie ? po co mu taki polski albo historia? no może czytać i pisać niech się jednak nauczy żeby te milionowe kontrakty umiało podpisywać, więcej mu nic nie będzie potrzebne przecież.

A poważnie, to obowiązek nauki do 18-tego roku życia to jest w ogóle nieporozumienie...14-16-latek spokojnie może iść do pracy jeśli uczyć się nie chce, do przysłowiowego kopania rowów czy innego przynies-podaj-pozamiataj nada się jak najbardziej.

A że matura jest bezwartościowa? a jaka ma być? jak zrobią jeszcze kilka następnych reform oświaty, to to i dyplom ukończenia studiów będzie tylko papierkiem, nienadającym się nawet do...niczego. Już teraz znaczy niewiele i coraz mniej.