Studia

mat-fiz · Post autor: **mat-fiz** » 30 wrz 2009, o 16:59

Ja polecam Ci Podstawowe problemy techniki- kierunek matematyka. To kierunek na PWr, co prawda bardzo ciężki, ale wychodząc po nim masz tytuł inżyniera i magistra. Dodatkowo masz tam różne profile typu matematyka w ubezpieczeniach i finansach, czy cos w tym rodzaju. Jakbyś się bardziej zainteresował, to na stronie PWr masz wszystkie informacje. Aha z tego co wiem, to najtrudniejszy kierunek matematyczny w Polsce, ale mogę sie mylić.

Yaco_89 · Post autor: **Yaco_89** » 30 wrz 2009, o 17:04

KittySc pisze:Masz ten sam problem, co ja kiedyś i pewnie grono innych osób...

więc.. na studiach matematycznych - owszem będzie dużo matmy, a większość niestety to będzie tej matmy 'nielogicznej'... a Ty kochasz logikę, więc tu dużo rzeczy będziesz musiał uczyć się mimo wszystko na pamięć... poza tym perspektywy zawodowe też są niezbyt ciekawe po tym kierunku (niestety)..

Zależy o jakich studiach mówimy. Niestety z tego co wiem na wielu kierunkach ekonomicznych, ale też technicznych, matmę "odbębnia" się w 2-3 semestry, byle szybciej, i wydaje się ona zbiorem "nielogicznych" twierdzeń i patentów, które biorą się nie wiadomo skąd (tym bardziej że mało kto chodzi na wykłady znając życie). Ale gdy ma się do czynienia z dobrze poprowadzonym kursem, lub doczyta samodzielnie trochę teorii, widać, że nie ma w matematyce NIC nielogicznego (chociaż ciągle nie mogę pojąć jak ktoś mógł wpaść na niektóre dowody, które pojawiały się u mnie na wykładach

).

Post autor: **Jan Kraszewski** » 30 wrz 2009, o 17:55

mat-fiz pisze:Ja polecam Ci Podstawowe problemy techniki- kierunek matematyka. To kierunek na PWr, co prawda bardzo ciężki, ale wychodząc po nim masz tytuł inżyniera i magistra. Dodatkowo masz tam różne profile typu matematyka w ubezpieczeniach i finansach, czy cos w tym rodzaju. Jakbyś się bardziej zainteresował, to na stronie PWr masz wszystkie informacje. Aha z tego co wiem, to najtrudniejszy kierunek matematyczny w Polsce, ale mogę sie mylić.

1. Po pierwsze - nie masz tytułu inżyniera. Jesteś magistrem matematyki.
2. Nie sądzę, żeby to był najtrudniejszy kierunek matematyczny w Polsce. PWr jest jedną z kilku uczelni w Polsce, gdzie kierunek ten prowadzony jest na najwyższym poziomie, ale w tej grupie nie wyróżnia sie czymś specjalnym.

JK

mat-fiz · Post autor: **mat-fiz** » 30 wrz 2009, o 18:50

Jeżeli mówisz, że nie wychodzi się z tytułem inżyniera to przepraszam, może kiedyś tak było. W każdym razie na PPT są też kierunki typu fizyka techniczna, a po nim to już jesteś inżynierem, dlatego pewnie się pomyliłem. Co do poziomu tego kierunku, to rzeczywiście zdania są podzielone. Moje jest takie, bo znam wielu ludzi, którzy wybierając kierunek dla siebie pod kątem matematycznym, wertując masę rankingów i pytając się innych, jednogłośnie stwierdzali, że na PPT jest najtrudniej. W każdym razie ilu ludzi tyle opinii, a ja jeszcze raz przepraszam za ten mały błąd.

Post autor: **Jan Kraszewski** » 30 wrz 2009, o 19:45

Kiedyś zostawało się magistrem inżynierem matematyki, ale państwowa Komisja Akredytacyjna zakwestionowała to i teraz jest magister matematyki. Oczywiście na innych, technicznych kierunkach na PPT nadal otrzymuje się inżyniera (ale inżyniera to można nawet na Uniwersytecie Wrocławskim dostać, na fizyce technicznej...).

A co do trudności: co to znaczy "najtrudniej"? Jeżeli chodzi o najwyższy poziom nauczania, to tak, jak napisałem, nie jest to prawda: jest wysoki, ale nie wywyższający się spośród np. UWr., UW czy UJ. Ale może chodziło o inne rodzaj "trudności"...

JK

bryk · Post autor: **bryk** » 16 paź 2009, o 22:43

Co myślicie o kierunku Fizyka i Technika Konwersji Energii na PG?
Zastanawiałem się nad matematyką teoretyczną, no ale chyba ciężko po tym kierunku znaleźć pracę ( proszę mnie poprawić, jeśli się mylę ).

Post autor: **Rogal** » 16 paź 2009, o 23:13

Poprawiam, mylisz się.

bryk · Post autor: **bryk** » 16 paź 2009, o 23:44

A mógłbyś pokrótce opisać mi jakie przedmioty masz na teoretycznej? Czy masz jakiś kontakt z pokrewnymi naukami, na przykład fizyką czy też informatyką? Byłbym wdzięczny za odpowiedź

Post autor: **Rogal** » 17 paź 2009, o 00:00

Przedmioty Ci wiele nie powiedzą, ale kontakt z pokrewnymi naukami bliski jest zeru na teoretycznej.
Sama matematyka, nic ponadto. Gorąco zapraszamy w każdym razie, jeśli tylko kręci Cię matematyka sama w sobie.

Post autor: **xanowron** » 17 paź 2009, o 00:47

A praca po teoretycznej? (chodzi o jakiś konkret) Nie licząc zostania nauczycielem/wykładowcą? Po matematyce komputerowej to wiadomo gdzie praca; finansowa, ubezpieczenia, też nie trzeba daleko szukać, ale czy teoretyczna nie jest tylko dla pasjonatów? Matematyka dla matematyki?

Post autor: **Rogal** » 17 paź 2009, o 12:12

Też oczywiście matematyka dla matematyki wchodzi w rachubę.
Natomiast skończenie licencjatu na sekcji teoretycznej świetnie przygotowuje do każdej specjalności na studiach magisterskich, czego nie da się powiedzieć o innych sekcjach. Jeśli więc ktoś nie jest do końca zdecydowany, to lepiej nabrać takiego głębokiego spojrzenia na matematykę, zobaczyć, jaka ta matematyka jest, a potem decydować, czy chce się być tym czy tamtym. Po matematyce teoretycznej tak naprawdę można iść do każdej pracy, bo jeśli potrafisz pojąć taką ilość matematyki, to jesteś w stanie nauczyć się każdej pracy.

Piotr Jucha · Post autor: **Piotr Jucha** » 17 paź 2009, o 15:13

xanowron pisze:A praca po teoretycznej? (chodzi o jakiś konkret) Nie licząc zostania nauczycielem/wykładowcą?

Udało mi się wyszukać parę konkretów:

doradca inwestycyjny i makler, członek zarządu i rad nadzorczych kilku dużych firm
dyrektor generalny polskiego oddziału jednej z firm ubezpieczeniowych
zarządzający ryzykiem, aktywami w kilku funduszach inwestycyjnych
wiceprezes zarządu i jeden z dyrektorów dużej firmy przemysłowej
dyrektor departamentu ryzyka w jednym z banków, członek rady nadzorczej jednego z banków
członek zarządu w jednej z firm finansowych, wcześniej kierowicze stanowiska w takich firmach
dyrektor działu w polskim oddziale Microsoft
członek zarządu dużej firmy audytowej
jeden ze współtwórców proramu Mathematica
poza tym wiele osób na stanowiskach kierowniczych, aktuariuszy, analityków, statystyków, programistów w firmach z różnych branż (finanse, oprogramowanie, telekomunikacja itp.)

Są to tylko absolwenci matematyki teoretycznej na UJ, niektórzy z doktoratem.
Rzecz jasna nie wszyscy dostali tę pracę zaraz po studiach
Ale jak widać, matematyki chyba warto się uczyć.

mir5 · Post autor: **mir5** » 17 paź 2009, o 16:54

Może to zbyt ogólne pytanie, ale myślę że ktoś udzieli przynajmniej cząstkowej odpowiedzi.
Interesuje mnie jak trudno po studiach zając się pracą naukową? Oczywiście zarobkowo, czyli załapać się na jakąś ciekawą posadę na uniwersytecie w Polsce lub za granicą. Jakie trzeba spełniać kryteria oprócz tych podstawowych, czyli przypuszczam że jest nią doktorat (oczywiście nie mówimy o geniuszach).

Post autor: **Rogal** » 17 paź 2009, o 17:15

Trzeba tworzyć (pisać artykuły, łamać problemy) i być w tym dobrym. Wtedy każdy profesor będzie Cię chciał jako asystenta

.

Marcinek665 · Post autor: **Marcinek665** » 18 paź 2009, o 22:21

Ja obecnie jestem w pierwszej klasie liceum, które w ostatnich latach utrzymywało się w ścisłej czołówce rankingu Perspektywy, tworzonego na podstawie ilości olimpijczyków. I co mogę powiedzieć? Otóż, do tego liceum w większości przypadków trafiają olimpijczycy wojewódzkich konkursów kuratoryjnych, którzy stanowią zwykle około 1/4 przyjętych. Nie uważam mojego LO za jakąś mega instytucję, kształcącą samych geniuszy - po prostu osoby, które tu trafiają, zwykle mają w sobie tyle ambicji i motywacji, by bez problemu skończyć szkołę, zdać maturę czy wygrać olimpiadę.

Moja sytuacja okazuje się tyle niefortunna, że planuję dojść do finału OM, co może być nie lada problemem, gdyż moje liceum słynie najbardziej z osiągnięć z zakresu biol-chem, acz wiadomo - dla chcącego nic trudnego. Jako cel obrałem sobie UJ lub UW. Jestem jak najbardziej ukierunkowany na matmę, bo po prostu jest dla mnie ciekawa i jestem poniekąd fascynatem. Nie wiem, jakie trzeba mieć osiągnięcia tudzież wyniki matur, by dostać się na powyższe uniwerki, więc wolę dmuchać na zimne. Tym bardziej, że z roku na rok zmieniają się zasady rekrutacji - raz jest test, raz decyduje matura, raz to, raz tamto, a tak naprawdę, tylko tytuł olimpijczyka zapewnia bezproblemowe wejście.

Jest ktoś w podobnej sytuacji, co moja? Jeśli tak, to chętnie połączę się w bólu xD