Pobudki, które skłaniają do pracy nad matmą

[noemi]

. Zawsze niby sie "interesowałem" matematyką ale dopiero jak zająłem się olimpiadą, odkryłem jaka jest fascynująca. Matma daje mi jakąś dziwną radość z życia, nadaje większy sens każdemu dniu, bo wieczorem mogę być mądrzejszym człowiekiem niż jeszcze rano

u mnie tak samo, szkoda tylko, że tak późno się tym zajęłam(już za późno na OM, na okręgowym się skończyło), jeden tylko z tego plus, że gdybym się matmą wcześniej zajęła moja średnia nie byłaby tak dobra.

[N4RQ5]

[...]A teraz patrzę na te "pobudki" ze sporym dystansem. Były dobre w szkolnych czasach, studia to raczej inna rzeczywistość.

Tak mi się wydaję, jeszcze nie studiuję... W każdym razie na pewno zmieniam podejście na o wiele bardziej pragmatyczne.

Ja miałem zupełnie odwrotnie. Całe życie lubiłem matematykę ale nigdy nie myślałem o niej jako o czymś czemu zechce się poświęcić zupełnie. Tymczasem jeden semestr studiów na matematyce (chciałem wtedy przeskoczyć na informatykę w przyszłym roku) zmienił totalnie moje nastawienie i mimo że jestem na studiach matematyczno-informatycznych traktuje informatykę raczej jako dodatkową ciekawostkę i przyszłość wiążę raczej z matematyką. Dlaczego? Bo nie widzę niczego co mogło by mi dawać więcej satysfakcji i radości.

[Dumel]

Matematyką zajmowałem się, bo: z wszystkich dziedzin byłem niej najlepiej uczony

szkoda że ja tak nie miałem - całe gimnazjum musiałem znosić robienie równań pierwszego st. z jedną niewiadomą i chodzić w 3. klasie na obowiązkową wyrównawczą dla całej klasy pod groźbą obniżenia sprawowania

[Zeratul]

Ja miałem zupełnie odwrotnie. Całe życie lubiłem matematykę ale nigdy nie myślałem o niej jako o czymś czemu zechce się poświęcić zupełnie. Tymczasem jeden semestr studiów na matematyce (chciałem wtedy przeskoczyć na informatykę w przyszłym roku) zmienił totalnie moje nastawienie i mimo że jestem na studiach matematyczno-informatycznych traktuje informatykę raczej jako dodatkową ciekawostkę i przyszłość wiążę raczej z matematyką. Dlaczego? Bo nie widzę niczego co mogło by mi dawać więcej satysfakcji i radości.

Radość z robienia zadań i rozwiązywania problemów - jak najbardziej. Z tego za nic w świecie nie zrezygnuję. Z dystansem podchodzę już natomiast do samych ambicji (olimpiady itp.), tj. pogonią za wynikami i laurami. Chociaż, tak jak mówię - dopóki jest się uczniem i nie ma czegoś ważniejszego na głowie - nie ma lepszego kopa do nauki niż one.

[rozkminiacz]

Sadze podobnie jak kila tu osob ktore juz sie wypowiedzialy, satysfakcja z rozwiazywania problemow, satysfakcja z rozumienia rzeczy ktore dla zwyklych smiertelnikow ( chocby z tej samej klasy) sa niewyobrazalne :d i choc niedawno zaczalem swoja przygodne z matma juz wiem ze bedzie ona fascynujaca. i zaden przedmiot tak nie rozwija jak matematyka

[Dyro]

W szkole podstawowej nigdy nie byłem dobry z matematyki a w zasadzie byłem noga. Dopiero w szkole średniej trafiłem na dobrego nauczyciela. Potem była matura na 5 i studia. Oczywiście z matematyki. To wszystko dało mi możliwość "łapania" i powiązywania zagadnień z różnych dziedzin. Skłoniło mnie to do podjęcia kolejnych studiów na zupełnie odmiennym kierunku, szybką karierę i życie którego by nie było bez matematyki (w zupełnie innym zawodzie). Matematyka pozwala odkryć to co niedostrzegalne dla przeciętnego człowieka, nawet w zupełnie odmiennej dziedzinie. I to jest w niej najpiękniejsze!

[Maciek.mat]

No no no. Przechwałki z tą matmą. Mi akurat większą przyjemność sprawia rozwiązywanie problemów matematycznych niż zadań, które polegają na podstawieniu pod wzór liczby z treści. Mam odmienny pogląd na to, że matematyka uczy logicznego myślenia. Myślę, że to bardziej nasze logiczne myślenie rozwija matematykę. Gdyby było odwrotnie, to byłaby ona nauką statyczną, a wiemy, że tak nie jest.

[zzenio]

Ludzie, podziwiam Was. Szczęściem dla mnie by było mieć choćby ze dwóch takich uczniów w 3 klasie gimnazjum. Którzy by to piekno matmy dostrzegli i jeszcze, żeby im się chciało chcieć. tymczasem mam jednego, w którym tkwi ta matematyczna iskra boża, ale niestety nie chce chcieć.
Tymczasem moje pobudki:
-matematyka porządkuje świat
-matematyka porządkuje rozum
-matematyka uczy precyzyjnie formułować myśli
-matematyka jest apolityczna - nie podlega zmianom ustrojów i rządów, historycznych, czy politycznych koniunktur
-uprawianie matematyki jest jak uprawianie muzyki - im więcej ćwiczysz tym bardziej jesteś wirtuozem
Ale niestety, bez iskry bożej będziesz tylko rzemieślnikiem.
Ale niestety sama iskra boża nie wystarczy

[Maciek.mat]

Na czym w takim razie według Ciebie polega to "piękno". Cyferki i równania?

[Jan Kraszewski]

Jak by Ci to powiedzieć: albo się to widzi, albo nie.
Zdarza mi się od czasu do czasu trafić na naprawdę piękny dowód (oczywiście, jednym podobają się takie dowody, drugim inne, jak z obrazami). I jak ja mam Ci wytłumaczyć, że jest on piękny? Ty możesz tam widzieć tylko cyferki i równania i ja to rozumiem.
Niektórzy, poznając lepiej matematykę, zaczynają to piękno dostrzegać, inni całe życie widzą tylko równania i cyferki (i na ogół czują obrzydzenie, a nie zachwyt...). Tak to już jest...

JK

[kazafin]

Osobiście zająłem się matematyką dopiero w liceum. Miałem straszne zaległości, chodziłem na korki z matmy i powoli z tego wyszedłem. Trochę się przy tym nieźle napociłem ;p ale warto było.
Z matematyką jak z kobietą ma swoje nastroje i grymasy. Myślę że nikt jej do końca nie pozna. Jest tak rozległa jak wszechświat ale jednak warta poznania. Taka tajemnicza.

Obecnie studiuje informatykę i przyznam szczerze że bez matematyki nie ma logicznego myślenia, a jak nie ma logiki w naszym życiu to czymże ono jest ?

[Maciek.mat]

No nie wiem, dla mnie to takie zwykłe romantyzowanie "obiektu", jakim stała się w tym wypadku matematyka. Interesuje się nią bardzo, może i naj, ale nie przychodziło mi do głowy, żeby zapatrywać się w nią, jak w obraz Picassa, czy ten znany z Mona Lisą i jej tajemniczym uśmiechem.

[kazafin]

To jest Twój punkt widzenia. Każdy ma prawo jak mi się wydaje, bo po to założono ten wątek, do własnej odpowiedzi. Romantyzm nie ma tu nic do rzeczy.

[L121]

co tam gadać czym jest matma ciężko powiedzieć:
"Mirzo, a ja spójrzałem! Przez świata szczeliny
Tam widziałem - com widział, opowiem - po śmierci,
Bo w żyjących języku nie ma na to głosu."

[Maciek.mat]

"Z matematyką jak z kobietą ma swoje nastroje i grymasy" i "Romantyzm nie ma tu nic do rzeczy" - no rzeczywiście nie ma, ale mi się skojarzyło z nazywaniem czegoś pięknym, co zauważyłem u niektórych. Zapomniałeś, co napisałeś? Spokojnie napisałem, że wielu pisze "kocham", "piękno", itd. na wzór poety, który wszystko do tego sprowadza.