Dowód hipotezy Collatza, fałszywy?

Dyskusje o matematykach, matematyce... W szkole, na uczelni, w karierze... Czego potrzeba - talentu, umiejętności, szczęścia? Zapraszamy do dyskusji :)
matemix
Użytkownik
Użytkownik
Posty: 464
Rejestracja: 10 cze 2008, o 19:38
Płeć: Mężczyzna
Lokalizacja: Wrocław
Podziękował: 12 razy
Pomógł: 1 raz

Dowód hipotezy Collatza, fałszywy?

Post autor: matemix »

Damian76 pisze:
matemix pisze:ale też: \(\displaystyle{ ...c_{n},2c_{n},4c_{n},8c_{n}=3c_{1}+1,c_{1},2c_{1},...,dowolne \ \ iteracje}\)
Może tak być i nie ma w tym nic skomplikowanego.
Też tak uważam. Dlatego tego:
Damian76 pisze: Wyraz \(\displaystyle{ c_{n} \in \left( c_{1},3c_{1}+1\right)}\). Musi tak być jeśli chcemy uzyskać znów wyraz \(\displaystyle{ c_{1}}\), (dlaczego tak jest to już wiemy).
Nadal nie wiemy.
Damian76 pisze: Mamy więc dwa przypadki:

1. \(\displaystyle{ ...,c_{n},2c_{n}=3c_{1}+1,c_{1},2c_{1},...,dowolne \ \ iteracje}\)

2. \(\displaystyle{ ...c_{n},2c_{n},4c_{n}=3c_{1}+1,c_{1},2c_{1},...,dowolne \ \ iteracje}\)
Nie dwa, tylko nieskończenie wiele, gdyż mogą zachodzić równania:

\(\displaystyle{ 8c_{n}=3c_{1}+1}\)
\(\displaystyle{ 16c_{n}=3c_{1}+1}\)
...
\(\displaystyle{ 2^{x}c_{n}=3c_{1}+1}\)

Dlaczego wyraz \(\displaystyle{ c_{n}}\) musi być w przedziale \(\displaystyle{ ( c_{1},3c_{1}+1)}\), skoro może być równie dobrze znacznie poniżej tego przedziału?
Damian76 pisze: (W pierwszej części pracy jest dokładnie wyjaśniona budowa węzłów)
Istnieje więc też taka iteracja że wyraz \(\displaystyle{ 8c_{n}}\) uzyska się również z liczby nieparzystej \(\displaystyle{ c_{x}=6m-1}\) lub \(\displaystyle{ c_{x}=6m-5}\) i jest :
\(\displaystyle{ ...c_{x},2c_{x}=8c_{n}=3c_{1}+1,c_{1},2c_{1},...,dowolne \ \ iteracje}\) lub
\(\displaystyle{ ...,c_{x}2c_{x},4c_{x}=8c_{n}=3c_{1}+1,c_{1},2c_{1},...,dowolne \ \ iteracje}\)
(Napisanie elaboratu daje mi tą wiedzę)
Skoro \(\displaystyle{ c_{n}}\) i \(\displaystyle{ c_{x}}\) to liczby nieparzyste to jakim cudem \(\displaystyle{ 2c_{x}=8c_{n}}\)? Przecież tu mamy:

\(\displaystyle{ 2c_{x}=8c_{n}}\)
\(\displaystyle{ c_{x}=4c_{n}}\)

prawa strona jest parzysta, lewa nieparzysta. Podobnie tu \(\displaystyle{ 4c_{x}=8c_{n}}\).
Damian76 pisze: Można tworzyć dowolnie skomplikowane iteracje ale każdą można sprowadzić do przedstawionych dwóch przypadków:
Damian76 pisze:1. ...,c_{n},2c_{n}=3c_{1}+1,c_{1},2c_{1},...,dowolne iteracje

2. ...c_{n},2c_{n},4c_{n}=3c_{1}+1,c_{1},2c_{1},...,dowolne iteracje
W jaki sposób? Bo na pewno nie da się tego zrobić jak wyżej, przyrównując liczby parzyste do nieparzystych.
Damian76 pisze:
matemix pisze:No i co z tym szukaniem? Skąd pewność, że jak poszukamy, to nie otrzymamy znów \(\displaystyle{ c_{1}}\)?
Jeśli wciąż to nie jest wiadome to po pracy wyjaśnię jeszcze raz skąd moja pewność
Nadal nie jest to wiadome.
Damian76
Użytkownik
Użytkownik
Posty: 27
Rejestracja: 5 wrz 2016, o 09:03
Płeć: Mężczyzna
Lokalizacja: Kraków

Dowód hipotezy Collatza, fałszywy?

Post autor: Damian76 »

Zbiorę wszytko, co twierdzę, w tym poście aby nie szukać gdzie co było.
Zasady tworzenia ciągów:
\(\displaystyle{ \begin{equation} c_{n+1}=\frac{c_{n}-1}{3}=m \ n,m\in\NN\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\ \end{equation}\\\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\\c_{n+1}=2c_{n} \,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,{(2)}}\)

Zacznę od przypomnienia węzłów (indeksy będą inne niż w pierwszej części pracy ponieważ liczba \(\displaystyle{ 4}\) zaliczona zostanie do węzłów) jest więc:
\(\displaystyle{ w_{m}=6m-2}\). Węzeł jest to liczba parzysta spełniająca równanie (1)

1. Z liczb nieparzystych \(\displaystyle{ N=6n-1}\) pomnożonych przez \(\displaystyle{ 2}\) otrzymamy węzły \(\displaystyle{ w_{2m}}\)
\(\displaystyle{ 2 \cdot \left( 6n-1\right) =w_{2m}=6 \cdot 2m-2}\) czyli:
\(\displaystyle{ w_{2m}=\left( w_{2},w_{4},w_{6},w_{8},...\right)}\)

2. Z liczb nieparzystych \(\displaystyle{ N=6n-5}\) pomnożonych przez \(\displaystyle{ 4}\) otrzymamy węzły \(\displaystyle{ w_{4m-3}}\)
\(\displaystyle{ 4 \cdot \left( 6n-5\right) =w_{4m-3}=6 \cdot \left( 4m-3\right)-2}\) czyli mamy:
\(\displaystyle{ w_{4m-3}=\left( w_{1},w_{5},w_{9},w_{13},...\right)}\)

3. Każdy węzeł pomnożony przez \(\displaystyle{ 4}\) daje kolejny węzeł:
\(\displaystyle{ 4w_{1}=16=w_{3}}\)
\(\displaystyle{ 4w_{2}=40=w_{7}}\)
...
\(\displaystyle{ 4w_{n}=w_{4n-1}}\) czyli
\(\displaystyle{ w_{4m-1}=\left( w_{3},w_{7},w_{11},w_{15},...\right)}\)


\(\displaystyle{ 4w_{1}=4 \cdot \left( 4 \cdot 1\right) =16=w_{11}}\)
\(\displaystyle{ 4w_{2}=4 \cdot \left( 2 \cdot 5\right) =40=w_{7}}\)
\(\displaystyle{ 4w_{3}=4 \cdot \left( 4 \cdot \left( 4 \cdot 1\right) \right) =64=w_{11}}\) itd...

Widocznym jest że :

\(\displaystyle{ w_{3}=2^{4} \cdot 1}\)
\(\displaystyle{ w_{7}=2^{2} \cdot 2 \cdot 5}\)
\(\displaystyle{ w_{1}=2^{6} \cdot 1}\) itd.


Wiadomo już z jakich konkretnych liczb nieparzystych można otrzymać konkretny węzeł. Rozpisane zostały przecież wszystkie liczby nieparzyste i wszystkie węzły. (wielokrotności liczby \(\displaystyle{ 3}\) nie rozważa się bo te nie dadzą w wyniku węzła).

3. Wybrać należy dowolną liczbę nieparzystą \(\displaystyle{ c_{1}=2k-1}\). Wyrazem poprzedzającym jest \(\displaystyle{ 3c_{1}+1}\) a następnym \(\displaystyle{ 2c_{1}, \ kolejne \ iteracje}\) gdy \(\displaystyle{ 2c_{1}=w_{m}}\) bo takie można już w kolejnych krokach dzielić, lub kolejnymi są \(\displaystyle{ 2c_{1},4c_{1},\ kolejne \ iteracje}\) wtedy gdy \(\displaystyle{ 4c_{1}=w_{m}}\) bo takie też można w kolejnych krokach dzielić. Co daje w zapisie:

a) \(\displaystyle{ ,,,3c_{n}+1,c_{1},2c_{1},\ kolejne \ iteracje}\)

b) \(\displaystyle{ ,,,3c_{n}+1,c_{1},2c_{1},4c_{1}, \ kolejne \ iteracje}\)

4. Jeśli w dowolnych iteracjach otrzymuje się \(\displaystyle{ c_{n}<c_{1}}\) to taki wyraz należy pomnożyć aby zbliżyć się do \(\displaystyle{ c_{1}}\) (nie ma znaczenia po ilu i jakich iteracjach otrzymuje się takie \(\displaystyle{ c_{n}<c_{1}}\), chcąc uzyskać pętlę trzeba w końcu mnożyć). Z mnożenia można otrzymać tylko liczbę parzystą więc nie ma możliwości z takiego \(\displaystyle{ c_{n}<c_{1}}\), w kolejnym kroku uzyskać \(\displaystyle{ c_{1}}\) można otrzymać tylko \(\displaystyle{ c_{n}>c_{1}}\).

5. Jeśli w kolejnych iteracjach otrzymuje się \(\displaystyle{ c_{n}>4c_{1}}\) (nie ma znaczenia po ilu i jakich iteracjach) to aby zbliżać się do \(\displaystyle{ c_{1}}\) należy dzielić. Nie można dzielić dwa razy pod rząd. Z dzielenia otrzyma się liczbę nieparzystą. Wiadomo że wyraz \(\displaystyle{ c_{1}}\) poprzedza węzeł więc liczba parzysta \(\displaystyle{ w_{m}=3c_{n}+1}\) to dla każdego \(\displaystyle{ c_{n}>4c_{1}}\) nie otrzyma się w kolejnym kroku \(\displaystyle{ c_{1}}\).

6. punkty 4 i 5 dają nam zależność:
Jeśli \(\displaystyle{ c_{n} \not \in\left( c_{1},4c_{n}\right)}\) to z takich wyrazów nie otrzymamy w kolejnym kroku \(\displaystyle{ c_{1}}\). Przy dowolnych iteracjach aby chcieć otrzymać \(\displaystyle{ c_{1}}\) krokiem poprzedzającym jest wejście wyrazem \(\displaystyle{ c_{n}}\) we wskazany przedział.
Jeśli :

\(\displaystyle{ 2c_{n} \neq 3c_{1}+1}\) lub \(\displaystyle{ 4c_{n} \neq 3c_{1}+1}\) to wykonując kolejne dowolne iteracje opuści się przedział i nie uzyska pętli.-- 10 sty 2017, o 21:03 --I przytoczony przez Ciebie przypadek;
matemix pisze:ale też:
\(\displaystyle{ ...c_{n},2c_{n},4c_{n},8c_{n}=3c_{1}+1,c_{1},2c_{1},...,dowolne \ \ iteracje}\)
Jeśli \(\displaystyle{ 8c_{n}=3c_{1}+1=w_{m}}\) jest węzłem to i \(\displaystyle{ 2c_{n}}\) jest węzłem. Wiadomo już że każdy węzeł pomnożony przez \(\displaystyle{ 4}\) daje kolejny węzeł.
ogólnie można zapisać:

\(\displaystyle{ ...c_{n},2c_{n},4c_{n},...,2^{x}c_{n}=3c_{1}+1,c_{1},2c_{1},...,dowolne \ \ iteracje}\)

to wyraz \(\displaystyle{ c_{n}}\) należy do pętli (bo szukana jest pętla dla \(\displaystyle{ c_{1}}\) a wyraz \(\displaystyle{ c_{n}}\) należy do tego ciągu)

Wyraz \(\displaystyle{ c_{n}}\) jest liczbą nieparzystą więc aby całość się zapętliła to ten wyraz również musi się zapętlić. A wyraz taki podlega przedstawionym dwóm warunkom i nie może się zapętlić.
Ostatnio zmieniony 10 sty 2017, o 19:13 przez Jan Kraszewski, łącznie zmieniany 1 raz.
Powód: Symbol mnożenia to \cdot.
matemix
Użytkownik
Użytkownik
Posty: 464
Rejestracja: 10 cze 2008, o 19:38
Płeć: Mężczyzna
Lokalizacja: Wrocław
Podziękował: 12 razy
Pomógł: 1 raz

Dowód hipotezy Collatza, fałszywy?

Post autor: matemix »

Damian76 pisze: 4. Jeśli w dowolnych iteracjach otrzymuje się \(\displaystyle{ c_{n}<c_{1}}\) to taki wyraz należy pomnożyć aby zbliżyć się do \(\displaystyle{ c_{1}}\) (nie ma znaczenia po ilu i jakich iteracjach otrzymuje się takie \(\displaystyle{ c_{n}<c_{1}}\), chcąc uzyskać pętlę trzeba w końcu mnożyć). Z mnożenia można otrzymać tylko liczbę parzystą więc nie ma możliwości z takiego \(\displaystyle{ c_{n}<c_{1}}\), w kolejnym kroku uzyskać \(\displaystyle{ c_{1}}\) można otrzymać tylko \(\displaystyle{ c_{n}>c_{1}}\).
Na pewno liczba parzysta nie będzie równa \(\displaystyle{ c_{1}}\), więc tylko mnożąc nie uzyskamy \(\displaystyle{ c_{1}}\). Co stoi jednak na przeszkodzie, aby po tej serii mnożeń podzielić tę liczbę i jednak uzyskać \(\displaystyle{ c_{1}}\)?
Damian76 pisze: 5. Jeśli w kolejnych iteracjach otrzymuje się \(\displaystyle{ c_{n}>4c_{1}}\) (nie ma znaczenia po ilu i jakich iteracjach) to aby zbliżać się do \(\displaystyle{ c_{1}}\) należy dzielić. Nie można dzielić dwa razy pod rząd.
Oczywiście w takim przypadku, w kolejnych krokach jako następnej liczby nieparzystej nie otrzymamy \(\displaystyle{ c_{1}}\). Ale co jeśli \(\displaystyle{ c_{n}=1,5\cdot c_{1}+0,5}\)? Wtedy uzyskamy \(\displaystyle{ c_{1}}\) (wystarczy pomnożyć ten wyraz razy \(\displaystyle{ 2}\), a następnie dodać \(\displaystyle{ 1}\) i podzielić przez \(\displaystyle{ 3}\)). Skąd pewność, że nie natrafimy w wyniku różnych operacji na \(\displaystyle{ c_{n}=1,5\cdot c_{1}+0,5}\), a później znów na \(\displaystyle{ c_{1}}\)?
Damian76 pisze: 6. punkty 4 i 5 dają nam zależność:
Jeśli \(\displaystyle{ c_{n} \not \in\left( c_{1},4c_{n}\right)}\) to z takich wyrazów nie otrzymamy w kolejnym kroku \(\displaystyle{ c_{1}}\).
Jeśli \(\displaystyle{ c_{n}}\) jest pierwszą liczbą nieparzystą poprzedzającą \(\displaystyle{ c_{1}}\) i większą od \(\displaystyle{ c_{1}}\), to aby uzyskać znów \(\displaystyle{ c_{1}}\) musi być faktycznie w tym przedziale, a konkretnie musi być równa \(\displaystyle{ c_{n}=1,5\cdot c_{1}+0,5}\). Natomiast pierwsza liczba nieparzysta poprzedzająca \(\displaystyle{ c_{1}}\) może być także mniejsza od \(\displaystyle{ c_{1}}\), bo - powtarzam - co stoi na przeszkodzie, aby po serii mnożeń podzielić tę liczbę i jednak uzyskać \(\displaystyle{ c_{1}}\)?
Damian76
Użytkownik
Użytkownik
Posty: 27
Rejestracja: 5 wrz 2016, o 09:03
Płeć: Mężczyzna
Lokalizacja: Kraków

Dowód hipotezy Collatza, fałszywy?

Post autor: Damian76 »

Zacznę od przypadku gdy otrzymuje się \(\displaystyle{ c_{n}>4c_{1}}\) (punkty 1 i 2 tyczą się tego przypadku)

Wiadome jest że (poprzez dzielenie w kolejnym kroku) wyraz \(\displaystyle{ c_{1}}\) otrzyma się tylko z \(\displaystyle{ 3c_{1}+1}\) (z dzielenia tylko liczba nieparzysta) co jest równoznaczne z tym że dla takich \(\displaystyle{ c_{n}}\) (w kolejnych krokach) nie otrzyma się \(\displaystyle{ c_{n}=3c_{1}+1}\) więc i nie otrzyma się \(\displaystyle{ c_{1}}\). Można (po dowolnych iteracjach) uzyskać \(\displaystyle{ c_{n} \in \left( c_{1},3c_{1}+1\right)}\) lub \(\displaystyle{ c_{n}<c_{1}}\).

1. Z dzielenia tylko liczba nieparzysta więc aby otrzymać \(\displaystyle{ w_{m}=3c_{1}+1}\) kolejnym krokiem jest mnożenie.
Jest więc \(\displaystyle{ 2c_{n}<3c_{1}+1}\) to w kolejnym kroku nie otrzyma się \(\displaystyle{ c_{1}}\). Gdy \(\displaystyle{ 2c_{n} \neq w_{m}}\) to kolejnym krokiem może być tylko mnożenie. co daje \(\displaystyle{ 4c_{n}>4c_{1}}\) i opuszcza się przedział od góry otrzymując inne \(\displaystyle{ c_{n}>4c_{1}}\) i sytuacja się powtarza.
Gdy \(\displaystyle{ 2c_{n}=w_{m}=6m-2}\) to w kolejnym kroku można dzielić co daje

\(\displaystyle{ \frac{2c_{n}-1}{3}=c_{a}}\)

a to oznacza że \(\displaystyle{ c_{a}<c_{1}}\) i opuszcza się przedział od dołu. Jakie by nie wykonać iteracje to zawsze kolejnymi krokami opuści się wskazany przedział.
Jeśli opuszcza się przedział od góry to znów uzyska się inne \(\displaystyle{ c_{n}>4c_{1}}\) i wszystko z punktu 1 się powtórzy. Dla tego przypadku tylko jeśli \(\displaystyle{ c_{n}=3c_{1}+1}\) można otrzymać pętlę a jest to możliwe tylko gdy \(\displaystyle{ c_{n}=c_{1}}\).

2. Można otrzymać \(\displaystyle{ 3c_{1}+1<2c_{n}<4c_{1}}\).
Jeśli \(\displaystyle{ 2c_{n} \neq w_{m}}\) to następnym krokiem jest tylko mnożenie i otrzyma się \(\displaystyle{ 4c_{n}>4c_{1}}\) i znów opuści się przedział od góry.
Jeśli \(\displaystyle{ 2c_{n}=w_{m}}\) to można dzielić i jest:

\(\displaystyle{ 3c_{1}+1> \frac{2c_{n}-1}{3}=c_{a}>c_{1}}\)

a dla takiego \(\displaystyle{ c_{a}}\) tyczy się wszystko z punktu 1.

3. Przypadek gdy otrzymuje się \(\displaystyle{ c_{n}<c_{1}}\).
Dla takiego przypadku można uzyskać \(\displaystyle{ 2^{x}=3c_{1}+1}\) (po kolejnych mnożeniach) ale uzyskane zostało z liczby nieparzystej \(\displaystyle{ c_{n}}\) która, w takim przypadku, należy do pętli więc powinna się również zapętlić. Ale taką liczbę nieparzystą \(\displaystyle{ c_{n}}\) wykluczają punkty 1 i 2.-- 11 sty 2017, o 22:10 --
Damian76 pisze:Można (po dowolnych iteracjach) uzyskać \(\displaystyle{ c_{n} \in \left( c_{1},3c_{1}+1\right)}\) lub \(\displaystyle{ c_{n}<c_{1}\) .
\(\displaystyle{ c_{n} \in \left( c_{1},4c_{1}\right)}\) lub \(\displaystyle{ c_{n}<c_{1}\)
Taki powinien być zapis. Drobna literówka.
matemix
Użytkownik
Użytkownik
Posty: 464
Rejestracja: 10 cze 2008, o 19:38
Płeć: Mężczyzna
Lokalizacja: Wrocław
Podziękował: 12 razy
Pomógł: 1 raz

Dowód hipotezy Collatza, fałszywy?

Post autor: matemix »

Nic z tego posta nie zrozumiałem.

Porzednio zadałem Ci dwa pytania. Powtórzę jeszcze raz.
matemix pisze:
Damian76 pisze: 4. Jeśli w dowolnych iteracjach otrzymuje się \(\displaystyle{ c_{n}<c_{1}}\) to taki wyraz należy pomnożyć aby zbliżyć się do \(\displaystyle{ c_{1}}\) (nie ma znaczenia po ilu i jakich iteracjach otrzymuje się takie \(\displaystyle{ c_{n}<c_{1}}\), chcąc uzyskać pętlę trzeba w końcu mnożyć). Z mnożenia można otrzymać tylko liczbę parzystą więc nie ma możliwości z takiego \(\displaystyle{ c_{n}<c_{1}}\), w kolejnym kroku uzyskać \(\displaystyle{ c_{1}}\) można otrzymać tylko \(\displaystyle{ c_{n}>c_{1}}\).
Na pewno liczba parzysta nie będzie równa \(\displaystyle{ c_{1}}\), więc tylko mnożąc nie uzyskamy \(\displaystyle{ c_{1}}\). Co stoi jednak na przeszkodzie, aby po tej serii mnożeń podzielić tę liczbę i jednak uzyskać \(\displaystyle{ c_{1}}\)?
Mamy \(\displaystyle{ c_{n}<c_{1}}\) i wykonujemy następujące operacje:

\(\displaystyle{ c_{n},2c_{n},4c_{n},...,2^{x} \cdot c_{n}, \frac {2^{x} \cdot c_{n}-1}{3}=c_{1},...,c_{n}}\)

Uzyskujemy w ich wyniku \(\displaystyle{ c_{1}}\). Jaki masz dowód, że z żadnej liczby \(\displaystyle{ c_{1}}\) nie da się uzyskać takiego \(\displaystyle{ c_{n}}\), że znów otrzymamy \(\displaystyle{ c_{1}}\)?

I drugi przypadek, niech \(\displaystyle{ c_{n}>c_{1}}\), a konkretnie \(\displaystyle{ c_{n}=1,5 \cdot c_{1}+0,5}\). Wykonujemy operacje:

\(\displaystyle{ c_{n},2c_{n}=3c_{1}+1, \frac {3c_{1}+1-1}{3}=c_{1},...,c_{n}}\)

Jaki masz dowód, że z żadnej liczby \(\displaystyle{ c_{1}}\) nie da się uzyskać takiego \(\displaystyle{ c_{n}=1,5 \cdot c_{1}+0,5}\), że później znów otrzymamy \(\displaystyle{ c_{1}}\)?

W powyższym poście nie widzę odpowiedzi na te pytania.
Ostatnio zmieniony 12 sty 2017, o 22:24 przez matemix, łącznie zmieniany 1 raz.
Damian76
Użytkownik
Użytkownik
Posty: 27
Rejestracja: 5 wrz 2016, o 09:03
Płeć: Mężczyzna
Lokalizacja: Kraków

Dowód hipotezy Collatza, fałszywy?

Post autor: Damian76 »

Po pierwsze .
Należy wykazać że jeśli \(\displaystyle{ c_{n}>4c_{1}}\) to z takich wyrazów nie otrzyma się \(\displaystyle{ c_{n}=3c_{1}+1}\) jak i \(\displaystyle{ c_{1}}\).
Wykazane zostało że dla takiego \(\displaystyle{ c_{n}}\) można uzyskać tylko i wyłącznie inne \(\displaystyle{ c_{n} \in \left( c_{1},4c_{1}\right) \setminus \left\{ c_{n}=3c_{1}+1\right\}}\) (bo wykazane jest że dla \(\displaystyle{ c_{n}>c_{1}}\)nie uzyska się innego \(\displaystyle{ c_{n}=3c_{1}+1}\)) lub \(\displaystyle{ c_{n}<c_{1}}\). I to niezależnie od przeprowadzonej iteracji. Myslę że to jest już jasne. Jak nie to mogę powtórzyć.
W poprzednim poście wyjaśnione jest że jeśli \(\displaystyle{ c_{n} \in \left( c_{1},4c_{1}{\right)}\) to wykonując kolejne iteracje opuści się przedział (od góry lub od dołu) a nie uzyska się \(\displaystyle{ c_{n}=3c_{1}+1}\). Jeśli od góry to sytuacja się powtarza i, po kolejnych iteracjach, otrzyma się inne \(\displaystyle{ c_{n} \in \left( c_{1},4c_{1}\right)\setminus \left\{ c_{n}=3c_{1}+1\right\}}\) lub \(\displaystyle{ c_{n}<c_{1}}\) itd.

Więc gdy \(\displaystyle{ c_{n}>c_{1}}\) to nigdy nie uzyska się pętli.

Jeśli \(\displaystyle{ c_{n}<c_{1}}\) i uzyskało się \(\displaystyle{ 2^{x}c_{n}=3c_{1}+1}\) to wyraz \(\displaystyle{ c_{n}}\) musi należeć do pętli. Tak jak zapisałeś:
matemix pisze:\(\displaystyle{ c_{n},2c_{n},4c_{n},...,2^{x} \cdot c_{n}, \frac {2^{x} \cdot c_{n}-1}{3},c_{1},...,c_{n}}\)
Ale przecież \(\displaystyle{ c_{n}<c_{1}}\) więc wyrazu \(\displaystyle{ c_{n}}\) nie uzyska się z wyrazu większego jakim jest \(\displaystyle{ c_{1}}\) tylko można uzyskać z wyrazu mniejszego \(\displaystyle{ 2^{x}c_{a}=3c_{n}+1}\). Co daje:

\(\displaystyle{ c_{a},...,2^{x}c_{a}=3c_{n}+1,c_{n},2c_{n},4c_{n},...,2^{x} \cdot c_{n}, \frac {2^{x} \cdot c_{n}-1}{3},c_{1},...,c_{a},...,c_{n}}\)

itd.
Tylko jeśli \(\displaystyle{ 2c_{n}=3c_{1}+1}\) gdzie \(\displaystyle{ c_{n}=c_{1}}\) lub \(\displaystyle{ 2c_{a}=3c_{n}+1}\) gdzie \(\displaystyle{ c_{a}=c_{n}}\) itd. można uzyskać pętlę.
matemix
Użytkownik
Użytkownik
Posty: 464
Rejestracja: 10 cze 2008, o 19:38
Płeć: Mężczyzna
Lokalizacja: Wrocław
Podziękował: 12 razy
Pomógł: 1 raz

Dowód hipotezy Collatza, fałszywy?

Post autor: matemix »

Damian76 pisze:Po pierwsze .
Należy wykazać że jeśli \(\displaystyle{ c_{n}>4c_{1}}\) to z takich wyrazów nie otrzyma się \(\displaystyle{ c_{n}=3c_{1}+1}\) jak i \(\displaystyle{ c_{1}}\).
Zgodziłem się, że w następnym kroku nie uzyska się z takiej liczby wyrazu \(\displaystyle{ c_{1}}\).
Damian76 pisze:W poprzednim poście wyjaśnione jest że jeśli \(\displaystyle{ c_{n} \in \left( c_{1},4c_{1}{\right)}\) to wykonując kolejne iteracje opuści się przedział (od góry lub od dołu) a nie uzyska się \(\displaystyle{ c_{n}=3c_{1}+1}\). Jeśli od góry to sytuacja się powtarza i, po kolejnych iteracjach, otrzyma się inne \(\displaystyle{ c_{n} \in \left( c_{1},4c_{1}\right)\setminus \left\{ c_{n}=3c_{1}+1\right\}}\) lub \(\displaystyle{ c_{n}<c_{1}}\) itd.

Więc gdy \(\displaystyle{ c_{n}>c_{1}}\) to nigdy nie uzyska się pętli.
Nie widzę tego wyjaśnienia albo nie rozumiem.
Damian76 pisze: Jeśli \(\displaystyle{ c_{n}<c_{1}}\) i uzyskało się \(\displaystyle{ 2^{x}c_{n}=3c_{1}+1}\) to wyraz \(\displaystyle{ c_{n}}\) musi należeć do pętli. Tak jak zapisałeś:
matemix pisze:\(\displaystyle{ c_{n},2c_{n},4c_{n},...,2^{x} \cdot c_{n}, \frac {2^{x} \cdot c_{n}-1}{3},c_{1},...,c_{n}}\)
Ale przecież \(\displaystyle{ c_{n}<c_{1}}\) więc wyrazu \(\displaystyle{ c_{n}}\) nie uzyska się z wyrazu większego jakim jest \(\displaystyle{ c_{1}}\) tylko można uzyskać z wyrazu mniejszego \(\displaystyle{ 2^{x}c_{a}=3c_{n}+1}\). Co daje:

\(\displaystyle{ c_{a},...,2^{x}c_{a}=3c_{n}+1,c_{n},2c_{n},4c_{n},...,2^{x} \cdot c_{n}, \frac {2^{x} \cdot c_{n}-1}{3},c_{1},...,c_{a},...,c_{n}}\)

itd.
Tylko jeśli \(\displaystyle{ 2c_{n}=3c_{1}+1}\) gdzie \(\displaystyle{ c_{n}=c_{1}}\) lub \(\displaystyle{ 2c_{a}=3c_{n}+1}\) gdzie \(\displaystyle{ c_{a}=c_{n}}\) itd. można uzyskać pętlę.
W tym zapisie miało to tak wyglądać:

\(\displaystyle{ c_{n},2c_{n},4c_{n},...,2^{x} \cdot c_{n}, \frac {2^{x} \cdot c_{n}-1}{3}=c_{1},...,c_{n}}\)

przed \(\displaystyle{ c_{1}}\) nie miało być już przecinka. Co do Twojego twierdzenia powyżej (ostatnie zdanie) - jak zamierzasz je udowodnić? Bo jak na razie podałeś je bez dowodu.
Damian76
Użytkownik
Użytkownik
Posty: 27
Rejestracja: 5 wrz 2016, o 09:03
Płeć: Mężczyzna
Lokalizacja: Kraków

Dowód hipotezy Collatza, fałszywy?

Post autor: Damian76 »

matemix pisze:Zgodziłem się, że w następnym kroku nie uzyska się z takiej liczby wyrazu \(\displaystyle{ c_{1}}\).
Będąc w wyznaczonym przedziale, należy analizować krok po kroku (poza tym przedziałem nie trzeba). Zbiorę wszystko po kolei w punktach to nie będziemy się tak powtarzać. Może to ograniczy wątpliwości.

Przypadek gdy w iteracjach uzyskujemy \(\displaystyle{ c_{n}>4c_{1}}\).
1. Dla \(\displaystyle{ c_{n}>4c_{1}}\) (po dowolnych iteracjach) krokiem poprzedzającym próbę uzyskania \(\displaystyle{ c_{1}}\) jest dzielenie, więc otrzymanie nieparzystego \(\displaystyle{ c_{n}=x \in \left( c_{1},4c_{1}\right)\setminus \left\{ c_{n}=3c_{1}+1\right\}}\). Dopiero z tak uzyskanego \(\displaystyle{ c_{n}}\) można kolejnymi krokami uzyskać parzyste \(\displaystyle{ c_{n}=3c_{n}+1}\). Tu się chyba zgadzamy.
2. Uzyskane zostało nieparzyste \(\displaystyle{ c_{n}=x \in \left( c_{1},4c_{1}\right)}\). kolejnymi krokami są:
a) mnożenie, co może dać \(\displaystyle{ 2x=w_{m}}\). Wtedy wyraz ten jest węzłem i kolejnym krokiem może być ponowne mnożenie lub dzielenie (rozpatrzyć należy oba przypadki):
-Przypadek I
w kolejnym kroku wykonane zostało mnożenie, co daje \(\displaystyle{ 4x>4c_{1}}\) (bo \(\displaystyle{ c_{n}>c_{1}}\) i jest się znów poza przedziałem. Wtedy trzeba wykonać dowolne iteracji aby uzyskać inne \(\displaystyle{ c_{n}=y \in \left( c_{1},4c_{1}\right)\setminus \left\{ c_{n}=3c_{1}+1\right\}}\). Z takich działań nie uzyska się \(\displaystyle{ c_{1}}\).
- Przypadek II
w kolejnym kroku wykonane zostało dzielenie, co daje \(\displaystyle{ \frac{2x-1}{3}<c_{1}}\) i opuszcza się przedział od dołu. Więc również po takich iteracjach nie otrzyma się \(\displaystyle{ c_{1}}\).
b) mnożenie, co może dać \(\displaystyle{ 2x \neq w_{m}}\). Wtedy wyraz ten nie jest węzłem a kolejnym krokiem może być tylko mnożenie:
- wykonano mnożenie co daje \(\displaystyle{ 4x>c_{1}}\) i znów poza górną granicą przedziału. Z takich iteracji nie otrzyma się \(\displaystyle{ c_{1}}\) .
Wniosek:
Dla \(\displaystyle{ c_{n}>c_{1}}\) wykonując dowolne iteracje nie uzyska się znów wyrazu \(\displaystyle{ c_{1}}\) więc i nie wystąpi pętla. Bo nie uzyska się \(\displaystyle{ 2c_{n}=3c_{1}+1}\) lub \(\displaystyle{ 4c_{n}=3c_{1}+1}\). Pętla wystąpi tylko gdy \(\displaystyle{ c_{n}=c_{1}}\).

Przypadek gdy w iteracjach uzyskujemy \(\displaystyle{ c_{n}<c_{1}}\).

Wtedy może wystąpić przytoczony przez Ciebie przypadek:

\(\displaystyle{ c_{n},2c_{n},4c_{n},...,2^{x} \cdot c_{n}, \frac {2^{x} \cdot c_{n}-1}{3}=c_{1},...,c_{n}}\)
Wtedy wyrazy \(\displaystyle{ c_{n}}\) i \(\displaystyle{ c_{1}}\) należą do pętli. Ale \(\displaystyle{ c_{n}<c_{1}}\) więc z takiego \(\displaystyle{ c_{1}}\) nie uzyska się wyrazu \(\displaystyle{ c_{n}}\) więc i pętli też nie (bo z wyrazu większego nie powróci się do mniejszego nieparzystego \(\displaystyle{ c_{n}}\) co zostało wykazane powyżej).

Teraz zachodzi \(\displaystyle{ c_{n}<4c_{1}}\) i wszystko się powtarza. Takie \(\displaystyle{ c_{n}}\) można uzyskać tylko z wyrazu mniejszego \(\displaystyle{ c_{a}<c_{n}}\) i otrzyma się:

\(\displaystyle{ c_{a},...,c_{n},2c_{n},4c_{n},...,2^{x} \cdot c_{n}, \frac {2^{x} \cdot c_{n}-1}{3}=c_{1},...,c_{a}...,c_{n}}\).

W tym przypadku pętla może wystąpić tylko gdy \(\displaystyle{ 2c_{a}=3c_{n}+1}\) lub \(\displaystyle{ 4c_{a}=3c_{n}+1}\) gdzie \(\displaystyle{ c_{a}=c_{n}}\).

Stąd pętla jest możliwa tylko dla \(\displaystyle{ c_{n}=c_{1}=1}\)
matemix
Użytkownik
Użytkownik
Posty: 464
Rejestracja: 10 cze 2008, o 19:38
Płeć: Mężczyzna
Lokalizacja: Wrocław
Podziękował: 12 razy
Pomógł: 1 raz

Dowód hipotezy Collatza, fałszywy?

Post autor: matemix »

Damian76 pisze:Zbiorę wszystko po kolei w punktach to nie będziemy się tak powtarzać. Może to ograniczy wątpliwości.

Przypadek gdy w iteracjach uzyskujemy \(\displaystyle{ c_{n}>4c_{1}}\).
1. Dla \(\displaystyle{ c_{n}>4c_{1}}\) (po dowolnych iteracjach) krokiem poprzedzającym próbę uzyskania \(\displaystyle{ c_{1}}\) jest dzielenie, więc otrzymanie nieparzystego \(\displaystyle{ c_{n}=x \in \left( c_{1},4c_{1}\right)\setminus \left\{ c_{n}=3c_{1}+1\right\}}\). Dopiero z tak uzyskanego \(\displaystyle{ c_{n}}\) można kolejnymi krokami uzyskać parzyste \(\displaystyle{ c_{n}=3c_{n}+1}\). Tu się chyba zgadzamy.
Tak.
Damian76 pisze: 2. Uzyskane zostało nieparzyste \(\displaystyle{ c_{n}=x \in \left( c_{1},4c_{1}\right)}\). kolejnymi krokami są:
a) mnożenie, co może dać \(\displaystyle{ 2x=w_{m}}\). Wtedy wyraz ten jest węzłem i kolejnym krokiem może być ponowne mnożenie lub dzielenie (rozpatrzyć należy oba przypadki):
-Przypadek I
w kolejnym kroku wykonane zostało mnożenie, co daje \(\displaystyle{ 4x>4c_{1}}\) (bo \(\displaystyle{ c_{n}>c_{1}}\) i jest się znów poza przedziałem. Wtedy trzeba wykonać dowolne iteracji aby uzyskać inne \(\displaystyle{ c_{n}=y \in \left( c_{1},4c_{1}\right)\setminus \left\{ c_{n}=3c_{1}+1\right\}}\). Z takich działań nie uzyska się \(\displaystyle{ c_{1}}\).
W tym przypadku dochodzimy tylko do parzystych wyrazów, więc jasne jest, że z nich nie otrzymamy \(\displaystyle{ c_{1}}\). Wyraz ten jednak uzyska się, jeżeli po tych "dowolnych" iteracjach uzyskamy w końcu inne \(\displaystyle{ c_{n}=1,5 \cdot c_{1}+0,5}\). Nie przedstawiłeś dowodu, że takiego \(\displaystyle{ c_{n}}\) w kolejnych iteracjach nie uzyskamy, a na słowo Ci nikt uwierzy.
Damian76 pisze: - Przypadek II
w kolejnym kroku wykonane zostało dzielenie, co daje \(\displaystyle{ \frac{2x-1}{3}<c_{1}}\) i opuszcza się przedział od dołu. Więc również po takich iteracjach nie otrzyma się \(\displaystyle{ c_{1}}\).
Zgadza się.
Damian76 pisze: b) mnożenie, co może dać \(\displaystyle{ 2x \neq w_{m}}\). Wtedy wyraz ten nie jest węzłem a kolejnym krokiem może być tylko mnożenie:
- wykonano mnożenie co daje \(\displaystyle{ 4x>c_{1}}\) i znów poza górną granicą przedziału. Z takich iteracji nie otrzyma się \(\displaystyle{ c_{1}}\) .
Jasne, że parzysta liczba nigdy nie będzie równa \(\displaystyle{ c_{1}}\). Ale nie przedstawiłeś dowodu, że w następnych iteracjach nie uzyskamy \(\displaystyle{ c_{n}=1,5 \cdot c_{1}+0,5}\), a później \(\displaystyle{ c_{1}}\).
Damian76 pisze: Wniosek:
Dla \(\displaystyle{ c_{n}>c_{1}}\) wykonując dowolne iteracje nie uzyska się znów wyrazu \(\displaystyle{ c_{1}}\) więc i nie wystąpi pętla.
Ten wniosek jest fałszywy i nie wynika z powyższych rozważań. Dowód - weźmy \(\displaystyle{ c_{n}=1,5 \cdot c_{1}+0,5}\), pomnóżmy wyraz razy \(\displaystyle{ 2}\), odejmijmy \(\displaystyle{ 1}\) i podzielmy wszystko przez \(\displaystyle{ 3}\). Otrzymaliśmy znów \(\displaystyle{ c_{1}}\).
Damian76 pisze: Przypadek gdy w iteracjach uzyskujemy \(\displaystyle{ c_{n}<c_{1}}\).

Wtedy może wystąpić przytoczony przez Ciebie przypadek:

\(\displaystyle{ c_{n},2c_{n},4c_{n},...,2^{x} \cdot c_{n}, \frac {2^{x} \cdot c_{n}-1}{3}=c_{1},...,c_{n}}\)
Wtedy wyrazy \(\displaystyle{ c_{n}}\) i \(\displaystyle{ c_{1}}\) należą do pętli. Ale \(\displaystyle{ c_{n}<c_{1}}\) więc z takiego \(\displaystyle{ c_{1}}\) nie uzyska się wyrazu \(\displaystyle{ c_{n}}\) więc i pętli też nie (bo z wyrazu większego nie powróci się do mniejszego nieparzystego \(\displaystyle{ c_{n}}\) co zostało wykazane powyżej).
Nie zostało wykazane.
ODPOWIEDZ