Zastosowanie wzoru Taylora jest tu standardowym rozwiązaniem. Ale jeśli wolisz inne rozwiązanie, to mogę zaprezentować jakąś ściemę, wydaje mi się że przekonującą.
Gdy \(\displaystyle{ \frac{x}{d_0}}\) jest bliskie zeru, to \(\displaystyle{ \frac{x^2}{d_0^2}}\) jest takie małe, że szkoda nawet o nim wspominać, czyli
W treści zadania mamy podaną zależność, z której należy skorzystać. Mianowicie \(\displaystyle{ (1+x)^n \approx 1+nx}\)
Najpierw wyłączono \(\displaystyle{ d_0^{-2}}\) przed nawias, a potem skorzystano z tego przybliżenia przyjmując \(\displaystyle{ n=-2}\)
norwimaj pisze:Zastosowanie wzoru Taylora jest tu standardowym rozwiązaniem. Ale jeśli wolisz inne rozwiązanie, to mogę zaprezentować jakąś ściemę, wydaje mi się że przekonującą.
Gdy \(\displaystyle{ \frac{x}{d_0}}\) jest bliskie zeru, to \(\displaystyle{ \frac{x^2}{d_0^2}}\) jest takie małe, że szkoda nawet o nim wspominać, czyli
Po ponownym zaniedbaniu małego składnika otrzymujemy żądane przybliżenie.
Tak to wygląda dobrze!
ares41 pisze:W treści zadania mamy podaną zależność, z której należy skorzystać. Mianowicie \(\displaystyle{ (1+x)^n \approx 1+nx}\)
Najpierw wyłączono \(\displaystyle{ d_0^{-2}}\) przed nawias, a potem skorzystano z tego przybliżenia przyjmując \(\displaystyle{ n=-2}\)