Na powierzchnię metalu dla którego praca wyjścia
-
danielk32
- Użytkownik

- Posty: 64
- Rejestracja: 3 kwie 2009, o 13:41
- Płeć: Mężczyzna
- Podziękował: 15 razy
Na powierzchnię metalu dla którego praca wyjścia
Na powierzchnię metalu dla którego praca wyjścia wynosi 2.2 ev pada monochromatyczne promieniowanie świetlne o energii fotonów 3 ev. Ile wynosi długość padającego światła oraz maksymalna energia kinetyczna wybitych elektronów.
- yette
- Użytkownik

- Posty: 32
- Rejestracja: 30 mar 2009, o 22:51
- Płeć: Kobieta
- Lokalizacja: nysa/wrocław
- Pomógł: 10 razy
Na powierzchnię metalu dla którego praca wyjścia
\(\displaystyle{ E_{f} =W+E _{k}}\)
\(\displaystyle{ E _{f}}\) - energia fotonu
W - praca wyjścia
\(\displaystyle{ E _{k}}\) - maksymalna energia kinetyczna elektronu
\(\displaystyle{ E _{f} = \frac{hc}{\lambda}}\)
h - stała Plancka wzięta z tablic
c - prędkość światła wzięta z tablic
\(\displaystyle{ \lambda}\) - długość fali padającego światła
\(\displaystyle{ E _{f}}\) - energia fotonu
W - praca wyjścia
\(\displaystyle{ E _{k}}\) - maksymalna energia kinetyczna elektronu
\(\displaystyle{ E _{f} = \frac{hc}{\lambda}}\)
h - stała Plancka wzięta z tablic
c - prędkość światła wzięta z tablic
\(\displaystyle{ \lambda}\) - długość fali padającego światła
-
danielk32
- Użytkownik

- Posty: 64
- Rejestracja: 3 kwie 2009, o 13:41
- Płeć: Mężczyzna
- Podziękował: 15 razy
Na powierzchnię metalu dla którego praca wyjścia
jak możesz to troszkę jaśniej bo za bardzo nie rozumiem, nie jestem za dobry z fizyki...
- yette
- Użytkownik

- Posty: 32
- Rejestracja: 30 mar 2009, o 22:51
- Płeć: Kobieta
- Lokalizacja: nysa/wrocław
- Pomógł: 10 razy
Na powierzchnię metalu dla którego praca wyjścia
W zadaniu masz daną energię fotonu i pracę wyjścia. Możesz skorzystać z pierwszego wzoru, który Ci napisałam i obliczyć w ten sposób energię kinetyczną.
Żeby skorzystać z drugiego wzoru szukasz w tablicach stałej Plancka i prędkości światła, a jeśli nie masz tablic to \(\displaystyle{ h=6,63 \cdot 10 ^{-34} J \cdot s \quad c=3 \cdot 10 ^{8} \frac{m}{s}}\).
Zapomniałam Ci napisać, że przed skorzystaniem z drugiego wzoru musisz zamienić elektronowolty na dżule, czyli pomnożyć energię fotonu (daną w zadaniu) przez \(\displaystyle{ 1,6 \cdot 10 ^{-19}}\).
Czyli masz
\(\displaystyle{ E _{f}= 3eV= 3 \cdot 1,6 \cdot 10 ^{-19} J=4,8 \cdot 10 ^{-19}J}\)
Teraz podstawiasz te 3 wartości do wzoru drugiego i liczysz stamtąd długość fali światła, czyli \(\displaystyle{ \lambda}\).
Żeby skorzystać z drugiego wzoru szukasz w tablicach stałej Plancka i prędkości światła, a jeśli nie masz tablic to \(\displaystyle{ h=6,63 \cdot 10 ^{-34} J \cdot s \quad c=3 \cdot 10 ^{8} \frac{m}{s}}\).
Zapomniałam Ci napisać, że przed skorzystaniem z drugiego wzoru musisz zamienić elektronowolty na dżule, czyli pomnożyć energię fotonu (daną w zadaniu) przez \(\displaystyle{ 1,6 \cdot 10 ^{-19}}\).
Czyli masz
\(\displaystyle{ E _{f}= 3eV= 3 \cdot 1,6 \cdot 10 ^{-19} J=4,8 \cdot 10 ^{-19}J}\)
Teraz podstawiasz te 3 wartości do wzoru drugiego i liczysz stamtąd długość fali światła, czyli \(\displaystyle{ \lambda}\).