szukanie zaawansowane
 [ Posty: 3 ] 
Autor Wiadomość
Mężczyzna Offline
PostNapisane: 8 cze 2006, o 10:15 
Gość Specjalny
Avatar użytkownika

Posty: 1729
Lokalizacja: Koszalin
KALENDARIUM

1862 - 23 stycznia w Królewcu przychodzi na świat David Hilbert. Jego ojciec był sędzią, matka interesowała się astronomią, filozofią i ............ liczbami pierwszymi. Młody David od początku przejawiał talenty matematyczne. Pobierał nauki w Królewcu. W młodości nad matematykę przedkładał łacinę, ale to nie okazało się jego powołaniem. Zaczął studiować matematykę.

1882 - 83 - Hilbert studiuje w Królewcu, ale jego opiekunem jest prof. Heinrich Weber z Konigsbergu. Student jeździ tam na wykłady z równań różniczkowych u Leonarda Fuchsa. Poznaje i zaprzyjaźnia się z młodym i niezwykle obiecującym 17 - latkiem, Hermannem Minkowskim. Poznaje również Adolfa Hurwitza - asystującego profesora. Trójka zostaje przejaciółmi na lata.

1884 - 85 - Hilbert pisze doktorat pod okiem Ferdinanda Lindemanna, dotyczący własności form algebraicznych. Po obronie pracy, wyrusza w podróż po Europie. Poznaje Kleina, Kronneckera, i ponad wszystko w Paryżu poznaje Poincarego.

1886 - wraca do Konigsbergu i zaczyna prace na wydziale matematyki. Nie zarabia jednak dobrze, planuje zatem kolejną podróż.

1888 - wyrusza w kolejną podróż, tym razem ma w planach odwiedzić 21 najsłynniejszych matematyków w Europie. W Erlangen trafia na pewien interesujący problem - hipotezę Gordana, trudną hipotezę, którą postanawia udowodnić. Po pobycie w Getyndze i Berlinie wraca na uczelnie i .............. przeprowadza niekonstruktywny dowód, hipotezy Gordana. Z początku środowisko go nie akceptuje, ale po pozytywnej opinii Felixa Kleina i jego próbach sprowadzenia Hilberta do Getyngi (co się kilka lat później udaje). Publikuje jedno z fundamentalnych twierdzeń algebry o bazie skończonej pierścieni wielomianowych.

1892 - Hilbertowi udaje się pokazać konstukcyjny dowód hipotezy Gordano. Hurwitz przenosi się, i David uzyskuje tytuł młodzego profesora w Konigsbergu. W październiku żeni się, kilka miesięcy później przychodzi na świat jego syn: Franz.

1893 - Hilbert odnosi wielkie sukcesy. Podaje dowody wprost na przestępność liczb PI i e. . Staje się sławny. Niemieckie Towarzystwo Matematyczne zleca jemu i Minkowskiemu wykonanie podręczników akademickich do teorii liczb. Następuje wielki przełom: zostaje profesorem tytularnym.

1895 - Kleinowi po wielu próbach udaje się uzyskac dla Hilberta stanowisko profesora na najbardziej prestiżowej uczelni matematycznej Europy - Getyndze. Hilbert spędzi tam resztę życia.

1899 - Hilbert pracuje nad określeniem aksjomatycznych podstaw w matematyce. W swej pracy: Grundlagen der Geometrie, w której podaje niesprzeczne ze sobą aksjomaty geometrii.

1900 - w Paryżu odbywa się II Światowy Kongres Matematyczny. Podczas swojego wykładu Hilbert dyskutuje z zebranymi na temat najpoważniejszych problemów współczesnej mu matematyki. Spisane zostają słynne 23 Problemy Hilberta, które nadały tor wielu badaniom w XX wieku.

1909 - badania Hilberta nad algebraiczną teorią liczb przynoszą kolejne wielkie rezultaty - dowodzi nierozstrzygnięty od 200 lat problem Waringa dot. rozkładu liczb naturalnych na sumy kwadratów, sześcianów i ogólnie k - tych potęg.

1910 - zostaje uchonorowany nagrodą im. Bolyai. Na świecie uważany jest za największego poza Poincare matematyka. Zwraca swoje zainteresowania ku fizyce.

1915 - udaje mu się znaleźć opis przestrzeni, spełniających Ogólną Teorię Względności Einsteina, przed nim samym.

....... - dalej wykłada. Ma wielu znakomitych uczniów, m.in. Weyla. Dalej prowadzi usilne starania do osiągnięcia aksjomatycznego porządku w matematyce. Współpracuje z Zermelo, i innymi aksjomatykami. Prowadzi badania nad przestrzeniami nieskończenie wielowymiarowymi. Współpracuje z wielkimi fizykami.

1931 - Hilbert staje w obliczu katastrofy. młody matematyk - Gödel, publikuje prace, w których dowodzi niemożliwość aksjomatyzacji pewnych pól matematyki. Mimo tego, Hilbert nigdy nie przestaje wierzyć w ideę aksjomatyzacji.

1933 - do władzy dochodzą hitlerowcy. Hilbert zmuszony jest do zaprzestania wykładów. NIe emigruje jednak. Przez ostatnie 10 lat życia nie prowadzi żadnej działalności matematycznej.

1943 - 14 lutego Hilbert umiera śmiercią naturalną w Getyndze.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

KOMENTARZ

David Hilbert był niewątpliwie jedną z najwybitniejszych postaci w matematyce XX wielu, a wielu uważa, że i wszechczasów. Ilością prac nie ustępował Eulerowi, a bogactwo i różnorodność jego wiedzy czyniły go chyba ostatnim matematykiem, który był w stanie ogarniać całą matematykę na najwyższym poziomie. Dzięki ogromniej wiedzy i niezwykłym zdolnościom edukacyjnym, sprowadził badania matematyczne na określone tory, m.in. przez słynne problemy, ale również dążąc do aksjomatyzacji matematyki. Jego prace do dziś stanowią wzór elegancji, a aksjomatyka, wzór dla następujących po nim matematyków. Należy powiedzieć, że siłą Hilberta była niewątpliwie jego wiara w możliwość rozwiązania każdego problemu. To ta wiara pozwoliła mu uporządkować matematykę i nadać tor jej rozwojowi. Sam rozwiązał wiele wspaniałych zagadnień, a pojęcia takie jak przestrzeń Hilberta, są kanonem współczesnej analizy. Chęć dążenia do aksjomatyzacji została wprawdzie ostudzona w latach 40 i 50 przez Godla, ale nigdy tak naprawdę nie upadła.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

PROBLEMY HILBERTA

Obrazek

W Sieci można znaleźć wiele ciekawych miejsc dotyczących problemów, które nadały ton matematyce XX wielu.

Oto kilka szczególnie ciekawych:

1. Teksty napisane przez samego Hilberta tuż przed wykładem na II Światowym Kongresie Matematyków. POWTARZAM - opis problemów autorstwa samego Hilberta:

Mathematische Probleme, Vortrag, gehalten auf dem internationalen Mathematiker-Kongreß zu Paris 1900 , Von David Hilbert

Mathematical Problems, Lecture delivered before the International Congress of Mathematicians at Paris in 1900, By Professor David Hilbert

2. Doskonałe omówienie problemów Hilberta na stronie Todda Wittmana:

PARIS PROBLEMS

3. Wiele ciekawych informacji o problemach Hilberta można znaleźć w książce prof. Marka Kordosa: \"Wykłady z historii matematyki\".

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

GDZIE SZUKAĆ?

STRONA TODDA WITTMANA

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

GALERIA

Obrazek

Obrazek Obrazek
Obrazek Obrazek

Obrazek Obrazek Obrazek

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

CIEKAWOSTKA

Znalazłem fajny artykuł o Hilbercie i uniwersytecie w Getyndze. Oto fragment:

\"Inny student Hilberta pracował nad dowodem hipotezy Riemanna o zerach funkcji zeta. Wydawało mu się nawet, że znalazł dowód tej hipotezy, ale wkrótce okazało się, że w dowodzie jest poważny błąd. Autor przejął się bardzo swym niepowodzeniem i być może z tego powodu w niedługim czasie zmarł. Tak się złożyło, że pogrzeb odbywał się podczas ulewnego deszczu, toteż przemoknięci uczestnicy pogrzebu marzyli o jak najszybszym opuszczeniu cmentarza i schronieniu się pod dachem.

Tymczasem Hilbert postanowił wygłosić pożegnalną mowę. Podkreślił najpierw wielkie zaangażowanie zmarłego w poszukiwanie dowodu hipotezy Riemanna, a potem przyznał, że fakt ogłoszenia błędnego dowodu nie powinien zmniejszać zasług autora, który był niewątpliwie dobrym matematykiem, ponieważ zagadnienie należy do bardzo trudnych. Istotnie, rozważmy funkcję zeta... - ciągnął Hilbert i nie zważając na strugi deszczu, ku przerażeniu obecnych rozpoczął długi wykład nad grobem...\"

Więcej z artykule Andrzeja Kajetana Wróblewskiego: HILBERT I KLEIN z archiwów WiŻ.
Uniwersytet Wrocławski Instytut Matematyczny - rekrutacja 2019
Góra
Mężczyzna Offline
PostNapisane: 28 paź 2006, o 18:03 
Użytkownik

Posty: 42
Lokalizacja: Polska
Hardy oceniał umiejetności matematyczne .Hilberta ocenił na 80 punktów,Ramanujowi 100 (siebie ocenił na 25).
Góra
Mężczyzna Offline
PostNapisane: 16 mar 2012, o 13:03 
Użytkownik

Posty: 1
Lokalizacja: Wrocław
Pod datą 1915 widnieje informacja że Hilbert przed Einstienem znalazł równania OTW. Otóż, prawdą jest że Einstein zreferował OTW Hilbertowi i bardzo się cieszył, że ów to zrozumiał. Chodziło o znalezienie matematycznego zapisu nad którym to problemem Einstein od kilku lat pracował min. z Grossmannem.
Hilbert bardzo zapalił się do tego tematu i wytworzył się wyścig. Powstały nawet między nimi niesnaski, później załagodzone. Hibert przedstawił swoją wersję (Einstein wersji miał dużo więcej). Einstein w sposób ciągły referował stan prac na wykładach dla grona naukowców. Opublikowane równania Hilberta choć bliskie idei OTW nie spełniały wszystkich wymogów fizyki.
Wersja Einsteina była elegancka i spełniała postulaty. (Jest, nawet obecnie kwestią sporną, czy OTW rzeczywiście obejmuje równoważnością wszystkie formy ruchu i wszystkie układy odniesienia).
Nie można więc mówić że to Hilbert skonstruował równania OTW. Zresztą on sam nigdy tego tak nie traktował. Przełomu w myśleniu dokonał bez wątpienia sam ALBERT. Równania też wyszły spod jego ręki.
Źródło: Walter Isaacson, Einstein Jego życie, jego wszechświat. Powyższy problem przedstawiono tam bardzo szczegółowo wraz ze źrółowymi materiałami - bardzo polecam!
Góra
Utwórz nowy temat Odpowiedz w temacie  [ Posty: 3 ] 


 Zobacz podobne tematy
 Tytuł tematu   Autor   Odpowiedzi 
 Srinivasa Ramanujan - biografia.  Arek  14
 Georg Cantor - biografia.  Arek  0
 Andrew Wiles - biografia.  Arek  1
 Leonard Euler - biografia.  Nostry  9
 John von Neumann - biografia.  Arek  0
 
Atom [Regulamin Forum] [Instrukcja LaTeX-a] [Poradnik] [F.A.Q.] [Reklama] [Kontakt]
Copyright (C) Karpatka.pl